ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΣΤΗΝ ΚΥΡΙΑ ΚΟΥΝΕΝΑΚΗ, Η ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΟΥ ΕΕΤΕ

ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΣΤΗΝ ΚΥΡΙΑ ΚΟΥΝΕΝΑΚΗ, Η ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΟΥ ΕΕΤΕ

ΑΣΠΑΣΙΑ ΠΑΠΑΔΟΠΕΡΑΚΗ: Γεννήθηκα το 1942 και μεγάλωσα στο Ηράκλειο περνοδιαβαίνοντας το Ρέθυμνο και τα Χανιά για παιδικά καλοκαίρια στη Ρόκκα Κισάμου, το χωριό των γονέων μας , όπου ανέπτυξα την αισθησιακή σχέση με τον τόπο, τους ανθρώπους και τα πράγματα. Ζω και εργάζομαι στα Εξάρχεια Αθηνών από το 1960 και πολύ συχνά στο Ηράκλειο. Έργα μου βρίσκονται σε όλους τους νομούς της Κρήτης. Όταν με ρωτάνε από πού είμαι απαντώ απ’ όλη την Κρήτη αλλά δικαίως κατατάσσομαι στους Ηρακλειώτες καλλιτέχνες και ανήκω στο σύλλογο κισαμιτών της Αττικής. Στην ταυτότητά μου είμαι εξαρχειώτισσα. Μήπως έναν από αυτούς τους τόπους μπορεί κάποιος να μου τον αμφισβητήσει;

Πρόθεσή μου είναι να μιλήσω σαν γλύπτρια αλλά και σαν Πρόεδρος του ΕΕΤΕ όπως έχω την τιμή τους τελευταίους μήνες, αλλά και την ευθύνη. Δεν θα αποφύγω παρόλα αυτά πέρα από τις; Τοπικές αναφορές να μιλήσω και συναισθηματικά –αυτό ας μη με εγκαταλείψει ποτέ- και συνειδησιακά καθόσον κανένας κανόνας ή νόμος δεν καλύπτει το ήθος και τους άγραφους νόμους , κατανοώντας τη δύσκολη θέση κάθε κριτή για την οργάνωση έκθεσης και τη δύσκολη θέση των αγνοημένων. Κάποιες φορές , κατά καιρούς ανήκα στην πρώτη ή στην δεύτερη περίπτωση.

Διάβασα πολλές δημοσιεύσεις σχετικά με την έκθεση που έγινε στη Δημοτική Πινακοθήκη Χανίων με Χανιώτες καλλιτέχνες, με τίτλο «Τέχνη και Τόπος» την οποία επιμελήθηκε η κυρία Πέγκυ Κουνενάκη. Ευαισθητοποιήθηκα από τα κείμενα του συναδέλφου Μαχαιρίδη και από την διαμαρτυρία-ενημέρωση του συναδέλφου Πετράκη για τον τρόπο οργάνωσης της έκθεσης την οποία δημοσιεύσαμε στην εφημερίδα Μαρτίου του ΕΕΤΕ. Επίσης μου έκανε εντύπωση η σκληρή γλώσσα της κυρίας Κουνενάκη στην επιστολή της στα Χανιώτικα Νέα στις 10-3-10 που αφορούσε 50 και πλέον καλλιτέχνες που αγαπάνε αυτό που κάνουν και τον τόπο που γεννήθηκαν, ή κατάγονται, διότι διαμαρτυρήθηκαν για τον αποκλεισμό τους από έκθεση του χώρου που τους αντιπροσωπεύει. Επισημαίνω και σχολιάζω τέσσερα τουλάχιστο σημεία της επιστολής της.

1. γράφει η κα Κουνενάκη: «…είναι αλήθεια ότι μου διέφυγαν κάποιοι αλλά όμως γι αυτούς που πραγματικά θλίβομαι…» και αναφέρει τρία ονόματα …τόση αποξένωση η κυρία αυτή από τη διαμαρτυρία 50 και πλέον καλλιτεχνών οι οποίοι αποκλείστηκαν; Δεν έχω δει την έκθεση αλλά διαπιστώνω έλλειψη άσκησης συνείδησης στην πρόθεση να εντείνει την απομόνωσή τους και να διασπάσει τη διαμαρτυρία τους με αυτόν τον τρόπο.

2. θέτει τις δικαιολογίες της σε προσωπική διαφορά με το συνάδελφο Μαχαιρίδη. Λέει: «τον κ. Μαχαιρίδη τον γνώρισα στο παρελθόν ως εκδότη…μου ζήτησε την άδεια να δημοσιεύσει κάποια κείμενά μου (τότε ήμουν καλή)…» , αναφερόμενη στο Λεξικό της «Μέλισσας» γράφει: «η δραστηριότητα σταματάει κάπου το 1992» και « ο κ Μαχαιρίδης ούτε γεννήθηκε ούτε μεγάλωσε στα Χανιά…» . θα μπορούσα να θυμίσω πολλούς καλλιτέχνες που για σοβαρούς λόγους σταμάτησαν ένα διάστημα την καλλιτεχνική τους δημιουργία και επανήλθαν ή όχι, αλλά άφησαν έργο, και άλλους που έκαναν εργασία υπαλλήλου ή κάτι άλλο για να ζήσουν.

3. προβάλλει την ιστορία της: «… μεγάλη έρευνα στην εφημερίδα Αυγή, στον Ταχυδρόμο τη δεκαετία του 80, Καθημερινή δεκαετία του 90…» και άλλα. Να τη συγχαρούμε γι αυτά και να της θυμίσουμε ότι η ιστορία του Τύπου της Αθήνας σχεδόν ποτέ δεν λειτούργησε αξιοκρατικά και ανεξάρτητα από τις γκαλερί. Η Αυγή πρόβαλε το Κολωνάκι των αριστερών και των συν αυτών, η Καθημερινή τους δεξιούς καλλιτέχνες και τους συν αυτών και τις γκαλερί τους τις οποίες η κα Κουνενάκη αποκηρύσσει με το «μακριά από μένα τέτοια κριτήρια».

4. η αναφορά της σε « φροντιστήριο σχεδίου …..που λειτουργούσε επί πληρωμή…» μα κυρία Κουνενάκη επί πληρωμή δεν έγινε και η δική σας φροντίδα της έκθεσης ή μήπως οι μεταπράττες έχουν μόνο δικαίωμα στη ζωή; Μου έκανε επίσης εντύπωση κα Κουνενάκη ότι θεωρείτε πολλούς 100 καλλιτέχνες στα Χανιά. Μήπως κα Κουνενάκη περισσεύουν οι Ιστορικοί Τέχνης; Το νιώθω βαθειά πως αδικείστε που δεν είστε όλοι δίπλα στο Γιάννη Κουνέλη.

Και τώρα κα Κουνενάκη, να σας μιλήσω λίγο σαν Πρόεδρος του ΕΕΤΕ. Γράφετε: « όσο για το Εικαστικό Επιμελητήριο…όλοι γνωρίζουν ότι είναι ένα καθαρά συντεχνιακό όργανο και δεν αποτελεί σε καμιά περίπτωση εγγύηση ποιότητας. Πώς μπορούσα να βασιστώ σε αυτό: κανένας επίσημος θεσμός δεν το λαμβάνει υπόψη του».

Κυρία Κουνενάκη, το ΕΕΤΕ ανήκει μεταξύ πέντε φορέων στην εποπτεία του Υπουργείου Πολιτισμού, είναι Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου, έχει 5500 μέλη τα οποία έχουν τη δυνατότητα να μετέχουν είτε ως κριτές είτε ως διαγωνιζόμενοι σε όλους τους δημόσιους διαγωνισμούς κατά περίπτωση εικαστικών έργων. Στο Νόμο μας υπ. Αριθ. 1218 άρθρο 2 σκοποί:

«σκοποί του Επιμελητηρίου Εικαστικών Τεχνών Ελλάδως (ΕΕΤΕ) είναι η προαγωγή της καλλιτεχνικής δημιουργίας εις την Ελλάδα, η διασφάλισις του δικαιώματος της ελευθέρας καλλιτεχνικής εκφράσεως και του καλλιτεχνικού έργου εις όλους τους τομείς των εικαστικών τεχνών, χωρίς να παρεμβαίνει εις θέματα αισθητικής . και η μέριμνά του , τα συμφέροντα των Ελλήνων καλλιτεχνών των ασχολουέμνων με τας εικαστικάς τέχνας. Δια την επίτευξη των σκοπών του… και εισηγείται εις τους αρμοδίους κρατικούς φορείς προσφόρους λύσεις κλπ» ο νόμος μα ς ευρίσκεται και στην Νομαρχία Χανίων τον οποίο υποτιμήσατε. Τα ονόματα των μελών του ΕΕΤΕ καλύπτουν την καλλιτεχνική νεοελληνική δημιουργία, και είναι ο καλλιτεχνικός σύμβουλος του Κράτους. Η ασφάλεια των μελών μας και οι τιμητικές συντάξεις είναι ο συνεχής αγώνας του ΕΕΤΕ επίσης . οι εκθέσεις που έχει οργανώσει με τα μέλη του, τα συνέδρια και τα σεμινάρια και ομιλίες για την ενημέρωση και διάλογο μεταξύ μας θα σας βοηθούσαν ίσως να εξελιχθείτε.
Οι εκθέσεις παρέρχονται όμως , μένουν τα εργαστήρια και τα έργα των καλλιτεχνών και κάποια κείμενα που μας δικαιώνουν.

Εκ Χανίων Πρόεδρος του ΕΕΤΕ

ΑΣΠΑΣΙΑ ΠΑΠΑΔΟΠΕΡΑΚΗ

"X.N." 14/05/2010