Για το Κάδρος

Για το Κάδρος

Κύριε διευθυντά

Ακόμη μια φορά θέλω να σας συγχαρώ για τον τρόπο που τα “Χανιώτικα Νέα” αντιμετωπίζουν την περιφρονημένη ύπαιθρο του νομού μας και να ευχαριστήσω εσάς και τον άξιο συνεργάτη σας κ. Γιάννη Κάκανο που έγραψε πρόσφατα για την γενέτειρά μου το Κάδρος.

∆εν είναι η πρώτη φορά. Τον Ιούλιο 2004 με ένα εμπεριστατωμένο ρεπορτάζ του ο αγαπητός φίλος κ. Κάκανος ασχολήθηκε ιδιαίτερα με τον Αρχαιολογικό Χώρο του Κάδρους, του οποίου, ΑΦΑΝΙΖΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ Α∆ΙΑΦΟΡΙΑ ΤΩΝ ΥΠΕΥΘΥΝΩΝ «τα εντυπωσιακά αρχαία λείψανα, από τον περασμένο αιώνα οι περιηγητές περιέγραψαν με ιδιαίτερη έμφαση», σύμφωνα με το Υπουργείο Πολιτισμού!

Τότε, σε μια προσπάθεια να σας ευχαριστήσω, αναφέρθηκα στην εγκατάλειψη του τόπου, λέγοντας ότι «...μερικοί κάνουν πως δεν βλέπουν το μοναδικό αρχαιολογικό χώρο του ∆ήμου Καντάνου και (εμάς τους κατοίκους) μας ενοχλεί γιατί, αν και τον ανακάλυψαν και τον επισκέπτονται πολυάριθμοι ξένοι (ο Pashley τον επισκέφτηκε το έτος 1833 και τον περιέγραψε) εμείς το 2004 τον εγκαταλείψαμε, τον κρύψαμε και τον παραδώσαμε στη λήθη και την αφάνεια...» .

Σημείωνα ακόμη ότι είναι ακατανόητος ο τρόπος που αντιμετωπίζεται το χωριό μας, με το να «... εξαιρείται η περιοχή της Αγίας Ειρήνης, που σύμφωνα με τη λογική έπρεπε να αρδευτεί κατά απόλυτη προτεραιότητα από το αρδευτικό έργο Κακοδικίου, όχι μόνο για τη σπουδαιότητά της, αλλά γιατί είναι η μοναδική άνυδρη περιοχή της πρώην κοινότητας και μας ενοχλεί γιατί 43 χρόνια αργότερα ο δρόμος που χαράχτηκε από τον φωτισμένο κοινοτάρχη της Παλιόχωρας αείμνηστο Αντώνη Ξενάκη το 1961 και συντηρήθηκε μόνο μία φορά πριν από 20 χρόνια και σήμερα είναι απροσπέλαστος.

Με την ελπίδα πως θα συγκινηθούν οι αρμόδιοι έγραφα: «Αν υπήρχε νερό κι εύκολη πρόσβαση, ίσως δεν είχε καταστραφεί μία πανέμορφη τοποθεσία του ∆ήμου μας από την ξηρασία, την υπερβόσκηση και την ασυδοσία. Και ίσως σήμερα δεν θα μιλούσαμε για μία έρημη και εγκαταλελειμμένη περιοχή στη διάθεση των αρχαιοκαπήλων και των λαθροκυνηγών, αλλά για ένα αξιοθέατο, ιστορικό τόπο της περιοχής μας, ένα χώρο φυσικού κάλλους, αναψυχής, μάθησης και προσκυνήματος για ντόπιους και για ξένους. . .».
Τότε (Ιούλιο 2004), απευθυνόμενος κυρίως στους τοπικούς άρχοντες μας, δίχως οποιαδήποτε αντιπολιτευτική διάθεση, μια και η πολιτική είναι έξω από τα άμεσα ενδιαφέροντά μου, μιλούσα για απλά πράγματα: Συντήρηση (όχι ασφαλτόστρωση) 250 μέτρων δρόμου, κατατοπιστικές πινακίδες και 500 μέτρα πλαστική σωλήνα...».
Σήμερα, τα παραπάνω εξακολουθούν να είναι επίκαιρα, με μόνη διαφορά πως το νερό πλησίασε την άνυδρη Αγία Ειρήνη κατά... 200 μέτρα στη διάρκεια... έξι χρόνων!
Αυτό είναι και το μοναδικό έργο του ∆ήμου Καντάνου, εκτός από την ύδρευση πέντε κατοικιών, στο Κάδρος.

Όπως αποδείχτηκε, τα μεγαλόστομα «ΘΑ» ύψους 760.000 ευρώ, που ακούστηκαν κατά την επίσκεψη του κ. Νομάρχη και του κ. ∆ημάρχου Καντάνου στις 12.08.2009 στο Κακοδίκι, όπου και η νεοϊδρυθείσα Εταιρεία ΦΙΛΟΙ ΤΟΥ ΚΑ∆ΡΟΥΣ έδωσε υπόμνημα που περιγράφει την υποβάθμιση και την εγκατάλειψη του χωριού από τη διοίκηση και την πολιτεία, τονίζοντας ότι τα τελευταία χρόνια δεν έγινε καμία δημόσια δαπάνη, αξίζουν με σημερινές τιμές, περίπου όσο 500 τόνοι... «αέρα λάδι».

Εντάξει... Το Κάδρος ήταν μία ακριτική περιοχή του πρώην ∆ήμου Καντάνου κι έχει την τύχη κάθε ακριτικής περιοχής, που κατά κανόνα είναι θύματα της «υποβόσκουσας μοχθηρίας» κάθε λογής εξουσίας, οι οποίες αρέσκοται να θεωρούν την έδρα τους κέντρο του κόσμου και να δρουν αντίθετα με την φυγόκεντρο ροπή.
Με τον Καλλικράτη το Κάδρος παύει να είναι παραμεθόριος. Ας ευχηθούμε κι ας ελπίσουμε, πως θα πάψει να επικρατεί η λογική της έδρας.

Με τιμή Γιώργος Ι. Ξενάκης
Μόναχο 23.6.2010

"Χ.Ν." 26/05/2010