Η ιστορία της πυραμίδας της Καντάνου

Κύριε διευθυντά,

στην Κάντανο μετά από κάθε ολοκαύτωμα, αλλά και στο βάθος της ιστορίας, πάντα υπήρχε το όραμα των καινούργιων έργων ανάπτυξης. Οι γονείς μας, μόνοι τους κατάφεραν να αναπτυχθούν και να θαυμαστούν παγκόσμια για το μεγαλείο της ψυχής τους, αφήνοντας κληρονομιές μα και μια άσβηστη λαμπρή ιστορία.

Όμως σήμερα, ό,τι παραδοσιακό καταστρέφεται, ίσως αντικατασταθεί με όγκους μπετού ή μες την άσπρη πέτρα. Με αποτέλεσμα η γραφικότητα, το χρώμα, η εικόνα με τα διακριτικά, τις παραδόσεις και την ομορφιά της Καντάνου να θυσιάζονται στον βωμό ίσως – ίσως μιας ανάπλασης καθοδηγούμενης με ξενόφερτη λογική.

∆εν γίνεται η υπεύθυνη συντήρηση του πλούτου της παράδοσης που έχουμε παντού σε όλες τις γραφικές μας γειτονιές και αντί με σεβασμό να φωτογραφίζονται, να συντηρούνται και να προβάλλονται, καταστρέφονται.
Επίσης καταστρέφονται οι δεκάδες βυζαντινές εκκλησίες ανεπανόρθωτα αφημένες στο έλεος του χρόνου και σε ό,τι απρόβλεπτο μπορεί να προκύψει.... Αλλά και όλες οι άλλες εκκλησίες μας είναι ξεκλείδωτες, αφύλαχτες μπροστά και απέναντι από τους κάθε είδους ιερόσυλους. Τα αρχαία μας τα θαμμένα και τα άθαπτα καταστρέφονται και εξαφανίζονται... Ένας πλούτος ανεκτίμητου πολιτισμού.

Στην αυλή της εκκλησίας της Αναλήψεως Καντάνου, υπήρχε μια πυραμίδα με την δικιά της ιστορία. Που όμως ούτε αυτή δεν γλύτωσε, όπως και πολλά άλλα, από την μέθοδο του ξήλωνε και ράβε, μα και του ράβε ξήλωνε της ανάπλασης που ανθεί και καρποφορεί στην εποχή μας στην Κάντανο... Ο αείμνηστος Πρόεδρος – Κοινότητας Καντάνου Γεώργιος Πυροβολάκης στο βιβλίο του το οποίο πρέπει να υπάρχει στη βιβλιοθήκη του ∆ήμου γράφει «ΠΑΙΧΝΙ∆ΙΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ» (Κοινωνική δράση) βιβλίο 2ο. Στο 21 κεφάλαιο ΗΡΩΟΝ ΠΕΣΟΝΤΩΝ στην σελίδα 75: «Κατόπιν ενεργειών μου κατασκευάστηκε ηρώον από την οργάνωση «ΜΑΝΑ ΤΟΥ ΦΟΙΝΙΚΟΣ» που εκπροσωπούσε η κ. Ροΐδου πρόεδρος θυμάτων πολέμου των Ναζί το οποίο όμως δυστυχώς δεν αποπερατώθηκε. Είναι μια πυραμίδα και όπως προβλεπότανε στην κορυφή της θα τοποθετείτο ένα λιβανωτό με φλόγα που θ’ άναβε κατά τις εορταστικές εκδηλώσεις και μνημόσυνα των πεσόντων Σελινιωτών τα ονόματα των οποίων θ’ αναγράφονταν σε μαρμάρινες πλάκες των τριών πλευρών του μνημείου. Πίσω δε από την πυραμίδα και σε καλλιτεχνικό τοιχίο θα τοποθετούντο προτομές των Σελινιωτών Καπεταναίων, Κριάρη, Κορκιδά κ.τ.λ. τα ονόματα των οποίων θ’ αναγράφονταν στις μαρμάρινες πλάκες των τριών πλευρών του μνημείου. Λόγω όμως διαφωνιών μερικών Καντανιωτών και του πρόωρου θανάτου του προέδρου Ροΐδου δεν αποπερατώθηκε το έργο το οποίο θα ελάμπρυνε την ιστορία του Σελίνου και θα τιμούσε τους φονευθέντες ήρωες του Σελίνου. Μακάρι ν’ αποπερατωθεί σήμερα και να μην καταστραφεί όπως και άλλα ή, αν ποτέ αποφασιστεί η κατεδάφισή του, να ληφθεί απόφαση από τον ∆ήμο που δικαιολογεί και το λόγο κατεδάφισής του. Μετά από το σταμάτημα των εργασιών της ΜΑΝΑΣ ΤΟΥ ΦΟΙΝΙΚΟΣ εισπράχθηκαν διάφορα χρήματα για την αποπεράτωσή του...».
Όμως η συνέχεια επί του βιβλίου... γιατί καίει.

Μαρία Γρυφάκη
τέως πρόεδρος Κοινότητας Καντάνου