Διαδικασίες - εξπρές από την Κυβέρνηση για 20 μεγάλα έργα ΑΠΕ. Έχουν γνώση οι “φύλακες”;

Διαδικασίες - εξπρές από την Κυβέρνηση για 20 μεγάλα έργα ΑΠΕ.
Έχουν γνώση οι “φύλακες”;

Όπως διαβάζουμε στα “Νέα” , 15/6/2010, αλλά και σε αντίστοιχα δημοσιεύματα σε όλες σχεδόν τις αθηναϊκές εφημερίδες, (Ελευθεροτυπία, Καθημερινή κλπ.), τη διαδικασία ολυμπιακών έργων, δηλαδή ταχύτατους ρυθμούς εκτέλεσης, επιδιώκει να ακολουθήσει το υπουργείο Περιβάλλοντος προκειμένου να υλοποιήσει άμεσα πάνω από 20 γιγαντιαίες επενδύσεις ΑΠΕ, που θεωρεί ότι έχουν “κολλήσει” στην γραφειοκρατία.

Μιλώντας στο 4ο συνέδριο για τις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας η υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας Τίνα Μπιρμπίλη, που δεν παρέλειψε «να επιτεθεί» στους τοπικούς φορείς επειδή εμποδίζουν την κατασκευή μονάδων ΑΠΕ, με προσφυγές στο ΣΤΕ»(!), χαρακτήρισε ως «εθνική προτεραιότητα» τις ηλεκτρικές διασυνδέσεις των νησιών με την Ηπειρωτική Ελλάδα.

Πρόκειται για ένα σχέδιο, κοινοτικής έμπνευσης κυρίως, του λεγόμενου «μεσογειακού δακτυλίου» που προβλέπει τη λειτουργία γραμμών μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας υπερύψηλης τάσης, οι οποίες θα διατρέχουν τις ακτές της Βόρειας Αφρικής, της Ανατολικής Μεσογείου και της Νότιας Ευρώπης και θα επιτρέπουν τις ανταλλαγές ηλεκτρικού ρεύματος μεταξύ των χωρών.

Σε αυτό το σχέδιο συμπεριλαμβάνεται και η καλωδιακή σύνδεση της Κρήτης, μέσω υποβρύχιου καλωδίου, με το ηπειρωτικό ηλεκτρικό σύστημα της Ελλάδας.

Πρόκειται για την πρόταση της εταιρείας “Κ. Σάρρας”, που εκπροσωπείται από τον όμιλο Κοπελούζου, σύμφωνα με την οποία προβλέπεται η δημιουργία ενός γιγαντιαίου δικτύου αιολικών σταθμών, με 501 τεράστιες ανεμογεννήτριες, σε 39 βουνοκορφές σε όλη την Κρήτη, με κομβικό σταθμό συγκέντρωσης και μετατροπής το Αποπηγάδι, με την παραγωγή 1002 ΜW και την μεταφορά ρεύματος μέσω υπόγειου καλωδίου, από την Κίσαμο στην Πελοπόννησο και από εκεί στην ΚΥΤ Αχαρνών στην Αθήνα!
Σημειώνουμε ότι σύμφωνα με πληροφορίες, όλο το ρεύμα που θα παράγεται, από την συγκεκριμένη επένδυση, θα μεταφέρεται εξ ολοκλήρου στην Αθήνα, προφανώς όχι για να λύσει το ενεργειακό πρόβλημα της Κρήτης. Το όλο εγχείρημα της “Κ. Σάρρας”, πιθανολογείται ως νομικός ελιγμός για την εξασφάλιση των πολυπόθητων αδειών, εφόσον το προβλεπόμενο ποσοστό αδειών ΑΠΕ για την Κρήτη έχει ήδη καλυφτεί από άλλες εταιρείες.

Πρόταση που για πολλούς φαντάζει παρμένη από ταινία επιστημονικής φαντασίας, ανέφικτη, αλλά που σύμφωνα με τις πρόσφατες εξαγγελίες της υπουργού, οδεύει ολοταχώς προς υλοποίηση. Ήδη τα μεγαλόπνοα και ιδιαίτερα κερδοφόρα για την εταιρεία σχέδια έχουν προωθηθεί, παρά τις ενστάσεις πολιτών και δημάρχων του νομού Χανίων, από την ΡΑΕ στην ΔΕΣΜΗΕ, που τις μελετά.

Εν τω μεταξύ με την πρόσφατη ψήφιση του νέου νόμου για τις ΑΠΕ, στον οποίο τελικά δεν ελήφθησαν σοβαρά υπόψιν οι παρατηρήσεις και αντιδράσεις των πολιτών που συμμετείχαν στη δημόσια διαβούλευση που προηγήθηκε, αποδεικνύοντας ότι αυτή έγινε μόνο για τη διαβούλευση, “στάχτη στα μάτια του κόσμου”, επιχειρείται κατάργηση της ατομικής ιδιοκτησίας με την αντισυνταγματική ρύθμιση της παρ. 11, του άρθρου 12.

Με τη ρύθμιση αυτή: «θα χαρακτηρίζονται κατά προτεραιότητα ως δημόσιες δασικές, οι εκτάσεις που σχεδιάζονται να εγκατασταθούν αιολικά πάρκα και θα υποχρεούνται όλες οι Υπηρεσίες να αδειοδοτούν τα αιολικά πάρκα , ασχέτως αν υπάρχουν νόμιμες ενστάσεις και δικαστικές προσφυγές από τους ιδιοκτήτες γης».

Με αυτόν τον παράνομο στην ουσία τρόπο, θα “κατάσχονται” ιδιωτικές περιουσίες, χωρίς κανένα αντάλλαγμα για τους ιδιοκτήτες τους και θα παραδίνονται πλέον από το κράτος στις εταιρείες των αιολικών σταθμών, έναντι “πινακίου φακής”, με το περίφημο «αντάλλαγμα του μελισσοκόμου», που ισχύει από το 2006 (Ν. 3377/2005, άρθρο 19, επί Υπουργίας Μπασιάκου), δηλαδή 50 ευρώ το στρέμμα ετησίως ή 1000 ευρώ την εικοσαετία εφάπαξ!

Μάλιστα οι ενδιαφερόμενες εταιρείες, χωρίς καμία αιδώ, διαμαρτυρήθηκαν κιόλας (Ιανουάριος 2006) ζητώντας την μείωση του τιμήματος που τους φάνηκε υψηλό και τον υπολογισμό λιγότερων στρεμμάτων για τα έργα εγκατάστασης Α/Ν.

Προηγουμένως με τον Ν. 2941/2001, επί υπουργίας Ανωμερίτη, που έκρινε ότι τα αιολικά πάρκα είναι «δημόσιας ωφελείας», για να τα συμπεριλάβει στη δασική νομοθεσία ως ισότιμα των στρατιωτικών έργων, είχε οριστεί ότι η αποζημίωση-έσοδο του κράτους θα ανερχόταν σε 1% του προϋπολογισμού του έργου, ενώ μέχρι τότε από το 1998 με απόφαση της Β. Παπανδρέου, οι αιολικοί σταθμοί εγκαθίστανται δωρεάν!

Το ευτελές ποσό(1%), δεν πληρώθηκε ποτέ στην πράξη από τις εταιρείες, αν και αυτές εισέπρατταν κανονικά τις επιδοτήσεις και τα υπερτιμημένα τιμολόγια τους από τη ΔΕΗ, αφού οι τότε υπουργοί Γεωργίας και Οικονομίας “ξέχασαν” να εκδώσουν τη σχετική υπουργική απόφαση, που προέβλεπε ο νόμος!

Καταγράφεται έτσι σε εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ η ζημιά του Ελληνικού Δημοσίου, σε ένα τεράστιο οικονομικό σκάνδαλο επιπέδου “Βατοπεδίου”, όπου ομοίως το Δημόσιο αντάλλασσε τις εκτάσεις του με την Μονή για “ψίχουλα”.

Σε περίοδο μάλιστα μεγάλης οικονομικής κρίσης, ΔΝΤ και λήψης σκληρών αντιλαϊκών μέτρων αφαίμαξης των μικρομεσαίων εισοδημάτων.

Καθίσταται σαφές πως η πολιτική που επιλέγεται και ακολουθείται και από αυτήν την κυβέρνηση, στον τόσο σημαντικό και νευραλγικό τομέα της ενέργειας, είναι αυτή του γιγαντισμού, των μονοπωλίων και του κεφαλαιοκρατικού τρόπου παραγωγής ενέργειας, με καρκινογόνες μακρινές γραμμές μεταφοράς ρεύματος υπερύψηλης τάσης, φαραωνικές εγκαταστάσεις με ανυπολόγιστες καταστροφές στο φυσικό και πολιτισμικό περιβάλλον της χώρας μας, αντί των μικρής κλίμακας ΑΠΕ, για ελαχιστοποίηση της περιβαλλοντικής βλάβης, με συμμετοχή των νοικοκυριών στην παραγωγή και στα κέρδη, σε μια προσπάθεια τόνωσης των πενιχρών εισοδημάτων, ιδιαίτερα των “παραμελημένων” κατοίκων της υπαίθρου και με κίνητρα παραμονής και όχι περαιτέρω εγκατάλειψης της.

Με πρόσχημα την κλιματική αλλαγή και τη προστασία του περιβάλλοντος, με δικτατορικές αποφάσεις, αφού πολίτες, κάτοικοι των περιοχών, μήτε ενημερώνονται, ούτε λαμβάνονται υπόψη στους σχεδιασμούς παραβιάζοντας ευθέως διεθνείς συμβάσεις όπως αυτή του Aarhus, επεκτείνεται ο αδηφάγος καπιταλισμός και στους τελευταίους παρθένους οίκο-τόπους της χώρας μας, με κερδοφρενή μοντέλα ανάπτυξης για όφελος των πολυεθνικών, υποθηκεύοντας γη, αέρα και νερά, εις βάρος του περιβάλλοντος και του δημόσιου πλούτου της Ελλάδας και των πολιτών της.

Και αναρωτιόμαστε αν οι κάτοικοι των περιοχών, που βρίσκονται στο “μάτι του Κυκλώνα”, βορά στα “νέα αρπακτικά” της “πράσινης” επιχειρηματικότητας γνωρίζουν για το τι πραγματικά μέλει γενέσθαι στον τόπο τους και στις περιουσίες τους;

Θα συναινέσουν; Θα υποκύψουν στα κάθε λογής ψέματα των εταιρειών που, με τις ευλογίες και την προστασία του κράτους, τους υπόσχονται “λαγούς με πετραχήλια”, προκειμένου να εξασφαλίσουν και να επαυξήσουν τα κέρδη τους;

Προτίθενται αυτή τη φορά να αντιδράσουν εγκαίρως στα σχέδια των “επίδοξων εισβολέων” πριν τη δημιουργία τετελεσμένων γεγονότων ή θα βρεθούν πολύ σύντομα στη θέση των κατοίκων των χωριών του Αποπηγαδιού, με την καταστροφή του περιβάλλοντος, την απώλεια των περιουσιών τους, γης, αέρα και νερών, αντιμέτωποι με τα ΜΑΤ και την κρατική καταστολή, ξένοι στον τόπο τους;

Γρηγορούν οι “φύλακες” ή σύντομα θα βρεθούν προ δυσάρεστων εκπλήξεων, εκτός των άλλων;

Κωστής Πετράκης, κοινωνιολόγος,
petrakiskostis@gmail.com

"X.N." 1/07/2010 και "Αγώνας" 6/7/2010, "Νέα Κρήτη" 8/07/2010