"Κάντανος ή Κάνδανος" απο τον Αλέξανδρο Κονταδά

Η Πρωτοβουλία Καντάνου απέστειλε με e-mail και fax τα παρακάτω επισυναπτόμενα που καταγράφουν την διαδρομή της επίσημης ονομασίας του Δήμου Καντάνου στον Πρόεδρο της ΕΕΤΤ κύριο Αλεξανδρίδη.
Δημοσιεύτηκαν στις 5/07/2008 στα Χανιώτικα Νέα και στον Αγώνα.

προς την Ε.Ε.Τ.Τ.
υπ’ όψιν του προέδρου της κ. Αλεξανδρίδη
Κάντανος 4/06/2008

Επειδή το τελευταίο διάστημα έχει παρατηρηθεί ότι ο δήμαρχος Καντάνου με συνεχή δημοσιεύματα στον τοπικό Τύπο επιχειρεί με ψευδή στοιχεία και έωλα επιχειρήματα να αποδείξει ότι η σωστή και ιστορική αναγραφή της Καντάνου είναι «Κάνδανος». Επειδή η προσπάθεια αυτή, εάν τελεσφορήσει, θα γυρίσει τον δήμο μας δεκαετίες πίσω, για ένα θέμα που έχει λυθεί όχι μόνο ιστορικά αλλά και θεσμικά από την πολιτεία, σας αποστέλλουμε σε φωτογραφικά αντίγραφα ένα σχετικό απόσπασμα (δημοσίευμα της 8/10/97 στον τύπο) από το βιβλίο “Για τα Χανιά και την Κάντανο”, του μαθηματικού Αλέξανδρου Κονταδά. Σε αυτό το απόσπασμα φαίνεται καθαρά η γνώμη επί του θέματος του καθηγητή Γεωργίου Μπαμπινιώτη, αλλά και η διαβεβαίωση της κυρίας Κουτσούρη, υπεύθυνης του τμήματος ονοματοθεσίας του Υπουργείου Εσωτερικών, ότι στο νέο νόμο που καθορίζει τα όρια και τα ονόματα των Δήμων η Κάντανος θα γραφτεί σωστά και το όνομά της θα μείνει αναλλοίωτο εις τους αιώνες! Όπως και πράγματι έγινε στο νέο νόμο για τους «Καποδιστριακούς» Δήμους.
Θέλουμε να πιστεύουμε ότι η έγκριτη Επιτροπή σας, αποτελούμενη από διακεκριμένους επιστήμονες, θα πράξει τα δέοντα και δεν θα ενδώσει στις οποιεσδήποτε σκοπιμότητες του Δημάρχου, που θα βάλουν πάλι σε περιπέτειες και δοκιμασία την αρχαιότατη, ιστορική, μαρτυρική και πολυτραγουδισμένη Κάντανο.

Ευχαριστούμε για την προσοχή σας,

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΚΑΝΤΑΝΟΥ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΑΣΩΣΗ, ΤΗΝ ΠΡΟΒΟΛΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΝΑΔΕΙΞΗ ΤΟΥ ΙΣΤΟΡΙΚΟΥ ΤΗΣ ΦΑΡΑΓΓΙΟΥ
e-mail : fkantanos@otenet.gr

ΕΔΩ ΧΑΝΙΑ:
Η ΚΑΝΔΑΝΟΣ ΑΠΕΘΑΝΕ
ΖΗΤΩ Η ΚΑΝΔΑΝΟΣ

Η ιστορία του νησιού μας, της ιδιαίτερης πατρίδας μας της Κρήτης, δεν είναι τίποτα άλλο παρά ένας αγώνας επιβίωσης πολιτισμού που άρχισε εδώ και χιλιάδες χρόνια πριν. Πριν από όλες τις χώρες της Ευρώπης, πριν ακόμα και από τον πολιτισμό της άλλης Ελλάδας.
Εδώ γεννήθηκε ο υπέρτατος θεός των Ελλήνων ο Δίας. Χωρίς να χάσει την ιδιαιτερότητα της Κρήτη, ο Κρητικός λαός συνεπορεύετο συνεχώς με την άλλη Ελλάδα. Στον Τρωικό πόλεμο, μέσα στους πρώτους βασιλιάδες της Ελλάδας ήτανε και δικός μας βασιλιάς , ο Ιδομενέας.
Η Κρήτη έστειλε για βοήθεια αδελφική το γιατρό της τον Επιμενίδη να βοηθήσει στην αντιμετώπιση επιδημίας. Στην Κρήτη ήρθε ο Λυκούργος να πάρει ιδέες για να εφαρμόσει στο πολίτευμα της Σπάρτης.
Στη μακραίωνη, σχεδόν δυο χιλιετηρίδες, ξένη κατοχή , Ρωμαίοι, Βενετσιάνοι, Άραβες, Τούρκοι μα μικρά διαλείμματα Βυζαντινοί, οι Κρητικοί κατόρθωσαν να διατηρήσουν το χαρακτήρα τους, τα έθιμα τους και τη γλώσσα τους. Βέβαια τίποτα από αυτά δεν έμεινε αλώβητο, προπαντός δε η γλώσσα η οποία κατά παράδοξο τρόπο κακοποιήθηκε με την στενότερη επαφή μας με την άλλη Ελλάδα τα τελευταία ιδίως χρόνια.
¨Όλες οι ιδέες της συντήρησης, της αγραμματοσύνης, του μιστριωτισμού, της αναιδούς προβολής ανύπαρκτων γλωσσικών μεταβολών μεταφυτεύτηκαν από την άλλη Ελλάδα στην Κρήτη.
Τα στιβανάδικα έγιναν για κάποια εποχή η γλωσσική Ακαδημία της Κρήτης. εκεί εραίνοντο με τα απόβλητα των μαστέλων ο Καζαντζάκης και οι άλλοι “μαλλιαροί”. “όμως όλα αυτά τα φαινόμενα υπήρξαν περαστικά και ο λαός της Κρήτης με τους μεγάλους δημιουργούς Κορνάρο, Χορτάτζη, Καζαντζάκη, συνεχίζει να τραγουδάει. Τραγουδεί με τα ριζίτικα, με τις μαντινάδες και συμπορεύεται με τη διάγνωση του Παλαμά.
“Η Κρήτη των κελαηδισμών και των αγώνων.”
Και δεν ήταν εύκολη η απεμπλοκή της γλώσσας μας από το θανάσιμο εναγκαλισμό της από την συντήρηση, καθώς μάλιστα το σχολείο καθοδηγούμενο από την Πολιτεία, το κατεστημένο προστάτευε. Έτσι τα κοριτσάκια μάθαιναν στο σχολείο να κεντούν (πάντες) με επιγράμματα όπως “το πεπρωμένο φυγείν αδύνατον” και “ως ευ παρέστειτε”. Την ίδια φυσικά είχε και το όνομα του χωριού μου. Κάντανος, την λέγαμε όλοι μικροί μεγάλοι, αλλά Κάνδανο την γράφανε τα επίσημα χαρτιά,συμβόλαια κλπ.
Όλες οι ιστορίες, Κριάρης, Μουρέλος κλπ. Κάντανο τη γράφανε. Όλα τα ριζίτικα το ίδιο και οι μαντινάδες παλιές και σύγχρονες, Κάντανο τη λένε. Το παράξενο, το δυσάρεστο και γελοίο είναι πως μερικοί αυτοπροβαλλόμενοι ως γλωσσολόγοι υποστήριζαν με φανατισμό την Κάνδανο ( με ν και δ). Επειδή εγώ έχω επιστημονική γνώση για τη γλώσσα όση και αυτοί που υποστηρίζουν την Κάνδανο( με ν και δ), δηλαδή έχουμε γνώση που εκφράζεται με ένα μεγάλο στρογγυλό μηδενικό, σκέφτηκα να ρωτήσω από που πηγάζει η πεισματική αφοσίωση του στη γραφή Κάνδανος (με ν και δ), και μ' απαντούσαν συνήθως με : Το λέει ο καθηγητής της γλωσσολογίας ο Μπαμπινιώτης.
Το επόμενο βήμα καθαρό, πήρα τηλέφωνο τον καθηγητή Μπαμπινιώτη, με αρκετή περιπλάνηση και με τη βοήθεια του ΟΤΕ, τον βρήκα στο εξοχικό του τον περασμένο Ιούλιο. Του είπα το ζήτημα και μου είπε ότι αυτός πως καμιά γνώμη δεν του ζητήθηκε κι' ούτε έδωσε για το όνομα αυτό.
Τον παρακάλεσα να μου υποσχεθεί ότι σε λίγο καιρό να μου δώσει έγκυρη γνώμη. Συμφωνήσαμε να τον ξαναπάρω τέλη Αυγούστου που και έκαμα. Μου είπε λοιπόν τα εξής: Όχι μόνο δυο χιλιάδες χρόνια που λέτε εσείς κύριε Κονταδά υπάρχει το όνομα Κάντανος. Αλλά πολύ παλιότερα. Ανταλλάξαμε μερικές φιλόφρονες φράσεις, του είπα την ηλικία μου, και εξέφρασε την απορία, που τον κατέχει η σκέψη ότι ένας τόσο μεγάλης ηλικίας ασχολείται μ' ενδιαφέρον για κοινά πράγματα και την λύπη του για την αδράνεια νεοτέρων ανθρώπων. Η συνομιλία μου με τον καθηγητή Μπαμπινιώτη υπήρξε μια ωραία όαση στην πνευματική μου ζωή, υπήρξε πολύ ευγενής, πολύς φιλικός. Και δεν σταμάτησε μόνο εδώ. Μου είπε ότι τώρα που το Υπουργείο Εσωτερικών δημιουργεί την νέα διαίρεση του Κράτους θα βάλει το “Δήμο Καντάνου” σωστά με το ν και τ. Γιατί αν αφήσομε να γραφτεί πάλι “Κάνδανος” με ν και δ, τότε ποιος το βγάνει και πότε. Και για να προλάβουμε το κακό, μου λέει να πάρω τηλέφωνο το Υπουργείο Εσωτερικών τμήμα ονομαθεσίας
και να το πω στην κυρία Κουτσούρη ειδική για την υπόθεση αυτή και να της πω ότι ο κύριος Καθηγητής λέει ότι το Δήμο “Καντάνου” να τον γράψουνε με ν και τ. Όταν μετά από λίγη ώρα πήρα το τηλέφωνο αυτό και διεβίβασα στην κυρία τη γνώμη του Καθηγητή Μπαμπινιώτη, αυτή μου απάντησε: κύριε Κονταδά αυτό που λέτε με πήρε ήδη τηλέφωνο ο Καθηγητής και το 'γραψα.
Τώρα στο νόμο που ετοιμάζουμε και καθορίζουμε τα όρια τα ονόματα των Δήμων, το χωριό σου η Κάντανος θα γραφτεί σωστά και θα μείνει αναλλοίωτο εις τον αιώνα. Νομίζω πως τελείωσα. Αυτό το ελάχιστο. Κι' ότι μέχρι σήμερα ελάχιστα προσέφερα στο αγαπημένο μου χωριό, είναι ελάχιστος φόρος στην παραδεισένια ζωή που μου έδωσε η Κάντανος, η αγαπημένη μου Κάντανος.
Και ο σημερινός Δήμαρχος, ο αγαπητός μου πρώτος και δεύτερος ανιψιός, που διατηρεί και το όνομα μας σωστά (Κονταδάς), τον παρακαλώ να 'χει την ευχή μου να πάρει μόλις διαβάσει το άρθρο αυτό στην εφημερίδα, ένα χοντρό μαρκαδόρο και να σβήσει από την ταμπέλα “Δήμος Κανδάνου” και να αντικαταστήσει το δ, με Τ .
Έτσι θα δείξει πως οι νεότεροι παίρνουν είδηση από αυτά που βλέπουμε εμείς οι ηλικιωμένοι.

Αλέξανδρος Κονταδάς