Ο ΡΑΝΤΑΠΛΑΝ ΣΤΟ OLD TOWN! Η ΑΝΑΛΥΣΗ ΤΟΥ ΕΥΤΥΧΗ

Ο ΡΑΝΤΑΠΛΑΝ ΣΤΟ OLD TOWN

Όπως έγγραφα σε προηγούμενο σχόλιο είχα κάτι αμπασοδουλειές και με το καρναβάλι καθυστέρησα μερικές μέρες την ΑΝΑΛΥΣΗ ΜΟΥ. Εσείς πως περάσατε; Πήγατε στην Παλιόχωρα; Τι ήταν αυτό βρε παιδί μου... Όλοι μαζί... Οι Δάλτον, ο Μπίλυ δη Κήδ, η Καλάμιτυ Τζέην, οι αδερφοί Τζέημς, η Μπέλλε Σταρ κ.α. Άλογα αφηνιασμένα, ποδοβολητό, καουμπόηδες, ουίσκια να τρέχουν από τα μπατζάκια τους, χιλιμιντρίσματα μέσα κι έξω από τα σαλούν, Αλάμο και των γονέων κι οι ινδιάνοι, που κατέβηκαν από τη ΣΤΡΟΓΓΥΛΗ ΚΟΡΥΦΗ στο Old Town. να τρέχουν να σωθούν... Στη γωνία βαρύς, ασήκωτος και μοναχικός ο Λούκυ Λακ να στρίβει το τσιγαρλίκι του και δίπλα η Τζόλυ Γιάμπερ τ άλογο του και ο Ραδαπλάν στην κοσμάρα του... Αισθητή βέβαια ήταν η απουσία του φαλλού που πήρε πέρυσι το πρώτο βραβείο, οι βραζιλιάνες από τα δάση της Σιέρρατρούμπας, ο Ρωχάμης που δεν έμαθα που είναι, ο Παλαιοκώστας που μετεκπαιδεύεται στα Μπόινγκ 747 και οι Σερίφηδες που βρίσκονται σε ασκήσεις σκοποβολής, γιατί τώρα τελευταία τους ξέφυγαν κανά δυο αν και βαριά τραυματισμένοι.
Είχα μεταμφιεστεί κι εγώ. Καθότι δημοσιογράφος, είπα, να το παίξω αυτιάς, βερύκιος, λιαρέλης και σόμπολος. Ευτυχώς που δεν μου ζήτησε κανείς να ντυθώ ΜουΣού ή Τρέμη και μη πιέζετε, δεν πρόκειται να το κάνω, κάποιο τικ έχει αυτή γυναίκα στα μάτια, όπως δεν αποδέχτηκε και ο κανδανιώτης κ. ΚΩΝΣΔΑΔΙΝΟΣ ΑΝΔΩΝΑΚΑΚΗΣ την πρόκληση να γίνει βουλευτίνα...
Α ξέχασα... Τόπαιξα και ολίγον κούγιας. Αχρείγιαστος να ναι, είπα. Στην εποχή μας καθένας έχει το δικηγόρο του κι ο κ. Δήμαρχος έχει και η κ. Αλφιέρη προφανώς έχει, αλλιώς θα την βλέπαμε να βολοκοπά στο νταμάρι ντάλα μεσημέρι μέχρι να μαζέψει τα 500.010 Ευρώ που έχει ανάγκη η εταιρεία για να κάμει και τα υπόλοιπα τα σελινιώτικά όρη, σεληνιακό κάμπο.
Ε μάζεψα, που λέτε, και μια βγαρμασιά, πήγε από τρία ένα, μα του διαόλου τα μιαρά οι μποντικοί διάλε το δώρος δίκτυ μ αφήσανε και τόχα παρμένο τον Οχτώβρη απού του Σηφάκη. Εδά σκέφτομαι ήντα θα κάμω το λάδι. Να το πουλήσω δε το παίρνει κανείς. Να περιμένω το καλοκαίρι δε με παίρνει γιατί άκουσα πως έγινε έρευνα σε 100 εστιατόρια σε 10 τουριστικές περιοχές της Κρήτης (στην Κάντανο δεν μας ε κάνανε έρευνα, πιθανώς δεν ξέρουνε πως υπάρχει) και βρήκανε πως κάθε εστιατόριο καταναλώνει 5 τόνους σπορέλαιο κατά μέσο όρο. Βάλε δα, 50 μαγαζιά ίσον 250 τόνοι, όσους βγάλαμε δηλαδή μιτσοί μεγάλοι.
Μα ή ντα δα, με το λάδι μας θα ταΐσουμε τσοι κουτόφραγκους; Του διαόλου τσοι χω.
Ήκατσα λοιπόν και λογάριασα: Σαρακοστή είναι. Αν αφαιρέσουμε Τετάρτες και Παρασκευές που δεν επιτρέπεται η κατάλυσις ελαίου μένουνε 30 μέρες. Θα τρώγω κάθε μέρα λάδι και ψωμί, και ντομάτα από την Κουντούρα με ρίγανη από τον Μπαμπακάδο, Ντάκο... Δάκο δηλαδή με το συμπάθιο, κι όπου φτάσει. Σκέφτηκα και τα χόρτα, μα ποιος τα μαζεύει; Άστα να τα φάνε τα αρνιά να ξυγκιάσουνε ώσπου νάρθει το Πάσχα. Τη μεγάλη σαρακοστή, μεγάλη η χάρη τση, είπα, θα νηστεύω, μπορεί να πέσουν οι τιμές της χοληστερίνης, τα τριγλυκερίδια και η πίεση, να γλιτώσω και τα Body line, γιατί η νηστεία είναι καλή και τη συνιστώ στην παρούσα οικονομική κρίση.
Αγαπητοί αδελφοί, νηστεύετε και προσεύχεστε, εξομολογείσθαι τω κυρίω και δουλεύετε, διότι σύμφωνα με το Δευτερονόμιον (32,15) : «... έφαγεν Ιακώβ και ενεπλήσθη…. Ελιπάνθη, επαχύνθη, επλατύνθη, και εγκατέλειπε τον ....» μάταιον τούτο κόσμο…
Το αυτό συνιστώ, αγαπητοί αδελφοί, και εις τον αδελφόν και συγγενή και συνδημώτη σύντεκνον Κωστήν όπως και στην επίσης συνδημότισσα κυρία Τζιάκη και στους υπόλοιπους συνδημότες στο Κακοδίκι, οι οποίοι, όπως ομολογούν ευθαρσώς, συλλέγουν με « την κούπα... από τις πηγές των “Πηγαδακιών”, της “Λικουτσίνα”, του “Λουτράκη” και της “Καλή Κερατέ” και καταναλώνουν «εκατοντάδες των ολικών Κολοβακτηριοειδών, Κολοβακτηριδίου του εντέρου και Στρεπτόκοκκου κοπράνων» τα οποία σύμφωνα με τα ευρήματα της ανάλυσης ευδοκιμούν στην ενδοχώρα τους και ενδεχομένως και αλλού και βρίσκονται υπό την υψηλή προστασία της δημοτικής μας αρχής.
Επειδή εγώ κάνω άλλου είδους ΑΝΑΛΥΣΕΙΣ και όχι αναλύσεις νερού, δεν μπορώ να αναφερθώ στις θεραπευτικές ιδιότητες τις οποίες αποδίδουν στις πηγές του χωριού τους η κ. Τζιάκη και ο Κωστής. Τους κατανοώ, ο τοπικός πατριωτισμός δεν βλάφτει την υγεία, και ελπίζω να μην είναι σαν το νερό του Καματερού, αλλά να αποδειχτεί ωφέλιμο για την ανάπτυξη της ενδοχώρας μας. Όμως πρέπει να τονίσω ότι η κατάχρηση πρωτεϊνών και κορεσμένου λίπους, που ως ζώντες οργανισμοί διαθέτουν τα βακτηρίδια, βλάπτει σοβαρά την υγεία, σε αντίθεση με το μονοακόρεστο ελαιόλαδο που την ωφελεί.
Συνιστώ λοιπόν να αποφύγουν την υπερβολική λήψη κολοβακτηριδίων και να νηστέψουν τη σαρακοστή, μεγάλη η χάρη της... Ειδικά ο Κωστής, μην πάθει καμιά αναιμία και λείψει από τον τόπο, πρέπει να αφήσει τα χόρτα που έχουν ανάγκη τα καημένα τα αρνάκια, να βάλλει στην μπάντα τα πολύ strong και να καταναλώνει δις της βδομάδας, νηστίσιμες πρωτεΐνες, όπως αστακούς, καραβίδες, γαρίδες, στρείδια και εν ανάγκη καλαμαράκια και χταποδάκι σε συνδυασμό με το μονοακόρεστο ελαιόλαδο και το Πάσχα που θα φτηνήσει το κρέας, (μη το πείτε να ακουστεί και κατέβουνε πάλι οι βοσκοί στσοι δρόμους και ποιός τσοι κουλαντρίζει) να κτυπήσει κανένα παϊδάκι.
Με την ευκαιρία του στέλνω μια ΔΙΚΗ ΜΟΥ νηστίσιμη συνταγή με βάση το ελαιόλαδο που τα συνδυάζει όλα: πρωτεΐνες, λευκώματα και υδατάνθρακες. Υλικά: 2 κολοχτύπες (καραβίδες) ζωντανές μέτριου μεγέθους ή αστακούς. (Αν με καλέσεις Κωστή, να βρεις 5 κομμάτια) 1 κρεμμύδι, 2 σκελίδες σκόρδο, μαϊντανό και άνηθο όλα ψιλοκομμένα. 2 ντομάτες κομμένες σε κύβους, 500 γραμμάρια πατάτες σε λεπτές φέτες. Έξτρα παρθένο ελαιόλαδο, αλατοπίπερο, 1 πρέζα καυτερό κοκκινοπίπερο και 1 ποτήρι ρετσίνα ή ούζο.
Εκτέλεση: Σε χύτρα με βραστό νερό ρίχνουμε αλάτι, λάδι και τις κολοχτύπες με το κεφάλι προς τα κάτω. Μετά 15 λεπτά τις βγάζουμε και τις αφήνουμε να κρυώσουν. Χύνουμε το νερό στο νεροχύτη να ξεγαριάσει και στη συνέχεια τις σκίζουμε από την πλάτη κάθετα και βγάζουμε το κρέας. Τσιγαρίζουμε τα σκορδοκρέμμυδα, ρίχνουμε το κρέας και το τσιγαρίζουμε σε χαμηλή φωτιά μέχρι να ροδίσει και το βγάζουμε πάλι. Στη σάλτσα ρίχνουμε τις ντομάτες, άνηθο και πατάτες, αφήνουμε να πάρουν μια βράση και βάζουμε το κρασί και τα μπαχαρικά. Όταν είναι σχεδόν έτοιμες οι πατάτες προσθέτουμε πάλι το κρέας και τα αφήνουμε να βράσουν σε σιγανή φωτιά για ένα δεκάλεπτο. Πασπαλίζουμε το πιάτο με μαϊντανό και το συνοδεύουμε με Laroche Chablis Grand Cru Reserve: 2003 και εναλλακτικά με Chablis Morin Pere & Fils, 1959.
Στην υγειά σας και καλή όρεξη.
Μετά το φαγητό συλλέγουμε τα καύκαλα από τις κολοχτύπες και τα τοποθετούμε μαζί με τα άδεια μπουκάλια Chablis Grand Cru σε περίοπτη θέση, να την σπάσουμε στη γειτόνισσα που τρώει λιμπίνους.
Ευτυχείτε....
Ο ευτύχης τω θαμάτω και τω πραμάτω.

Υ.Γ. : Κωστή, αν τύχει και δεν έχει τα κρασιά ο κατσίγαρης, έλα , να σου δώσω.