ΜΑΔΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΓΚΙΝΑΡΑ... Η ΑΝΑΛΥΣΗ ΤΟΥ Ευτυχή.
ΜΑΔΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΓΚΙΝΑΡΑ... Η ΑΝΑΛΥΣΗ ΤΟΥ Ευτυχή.
Αναλύειν Ευτυχή ή μη αναλύειν, ήταν το ερώτημα που με βασάνιζε όλες τις μέρες την μ. Ρ. (μετά Ρίο) εποχή, επειδή μ έπιασε ένα ΘΥΜΟΣοφείν στη νιοστή.
Μέχρι που την πλήρωσε μια αγκινάρα... Αναλύειν - μη αναλύειν, αναλύειν - μην αναλύειν.., νικά το αναλύειν και αποφαφίζω να απορρίψω την πρόταση των Times και να ξαναθέσω τις ΑΝΑΛΥΣΕΙΣ ΜΟΥ στην υπηρεσία της ιστοσελίδας.
Έκατσα λοιπόν και «δόξαν ζηλέψας υψηλή, δόξα ψηλότερη από αυτή του Πλάτωνα», συνέταξα, ως άλλος Καντανιώτης1, με το συμπάθιο, το παρακάτω μανιφέστο, που αποτελείται από τέσσερα, εκ των οποίων τα τρία, δηλαδή τα δύο, το εξής...
ΑΡΘΡΟ ΕΝΑ ΚΑΙ ΜΟΝΑΔΙΚΟ:
«Υπάρχουν όρια που αν τα υπερβεί κάποιος δεν είναι ανεκτά. Είναι εκείνο το σημείο που άλλοι το αποκαλούν "εσκαμμένα" και άλλοι "εκείνο που δεν θέλει ούτε ο θεός ούτε ο διάβολος". Ας είμαστε λοιπόν λίγο προσεκτικοί σε αυτά που γράφουμε για να μην γίνουμε γραφικοί ή φαιδροί». ΟΙ ΑΛΛΟΙ ΔΕΝ ΤΡΩΝΕ ΚΟΥΤΟΧΟΡΤΟ. Τελεία και παύλα.
«Διότι δεν υπάρχει, κύριοι, δικαιοσύνη χωρίς αποδείξεις στοιχεία και ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΑ!
Δεν υπάρχει κύριοι, δικαιοσύνη χωρίς ΔΙΑΦΑΝΕΙΑ!
Δεν υπάρχει κύριοι φρόνηση χωρίς ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ!
Είναι σώφρων κύριοι, αυτός που δεν κάνει ΔΙΑΛΟΓΟ?
Έλεγε ο Αίσωπος ότι κάθε άνθρωπος έχει δύο σακούλια ένα στο στήθος και ένα στη ράχη» στα οποία βάζει την αυτοκριτικήν και στο άλλο την κριτική μαζί με τσουρδάλες μέσα. Μπορείτε επίσης να βάλλετε και μαύρα ομματοϋάλια, βατραχοπέδιλα και στραγάλια για τις μακρυνές διαδρομές... Μόνο να θυμάστε αυτά μπαίνουν στη ράχη, διότι «ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΟΥΤΕ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΟΥΤΕ ΦΡΟΝΗΣΗ ΧΩΡΙΣ ΑΥΤΟΚΡΙΤΙΚΗ».
«Εάν το θυμικό είναι υγιές το φιλοσοφείν ταυτίζεται με το θυμοσοφείν. Εάν όμως στο θυμικό επικρατούν συναισθήματα, που μας οδηγούν στην απώλεια της κριτικής ικανότητας μας, τότε λειτουργούμε οι μεν νέοι σαν σκυλάκια, οι δε μεγάλοι σαν αρπακτικά».
Εσείς ερχόσαστε κρυβόμενοι πίσω από μάσκες και χωρίς αιδώ «μιλάτε σε δημόσιο βήμα (γιατί τέτοιο βήμα είναι μια ιστοσελίδα) και χρησιμοποιείτε το ΕΓΩ» και τολμάτε να υπογράφετε με ψευδώνυμα, όπως Δέσποινα Τζιάκη, Στέλλα Αλφιέρη, Κ.Πετράκης, Xenakis, κλπ, κλπ ...
Ερωτώ: Τι σχέση έχει το ΕΓΩ με τα ψευδώνυμά σας; Από ανώνυμους; «να φάνε και οι κότες……… ». Ακόμη και οι πλέον ασήμαντοι, ακόμη και οι κοινοί εγκληματίες, όπως παιδεραστές, μπατάκια, κλεφτρόνια, λαμόγιες κλπ κλπ έχουν username… «Στον παγκόσμιο ιστό (internet) αποτελεί απόδειξη θάρρους, ευγένειας, δεοντολογίας. Αυτό το "ΕΓΩ ΠΡΟΤΕΙΝΩ" δεν ηχεί καθόλου καλά και μόνο παρρησία δεν δείχνει. ΜΑΛΛΟΝ ΤΗΝ ΚΟΜΠΟΡΡΗΜΟΣΥΝΗ ΣΑΣ ΚΑΤΑΔΕΙΚΝΎΕΙ».
«ΕΓΩ,
1) Κριτίκαρα εκείνους που επιθυμούν τη εξουσία, αλλά οχι την εξουσία!
2)Κριτίκαρα εκείνους που θέλουν να είναι διαφορετικοί αλλά δεν το αποδείκνυαν!
3)Σας έβρισα μόνο μία φορά, αλλά ήταν και χαριτωμένα! Είμαι όμως έτοιμος να απολογηθώ, αν βέβαια προσβλήθηκε κάποιος γιατί καμία τέτοια πρόθεση δεν είχα.
4) Κατέθεσα απόψεις που δεν άρεσαν και κατάδειξα την ανεπάρκειά σας .
5) Κριτίκαρα την μικροπολιτική και τοποθετήθηκα στα ίσα. Απλά εσείς και όχι μόνο εσείς, δεν μπορέσατε να κατανοήσετε...».
Επί της ουσίας κύριοι… Επί της ουσίας κύριοι…
«Μην δημαγωγείτε και προσπαθείστε σεις πρώτα από όλους να κάνετε διάλογο ξεκινώντας με το να προσέξετε αυτά τα οποία ο συνομιλητής σας λέει αφού προηγηθεί η αυτοκριτική και επαυτής να στοιχειοθετήσετε την κριτική σας».
«Επί της ουσίας κ. Αλφιέρη. Επί της ουσίας κ. Αλφιέρη.
Τι μπάσταρδος, τί νώθος, που η διαφορά(?)». Προσωπικά πιστεύω ότι πρόκειται περί ορέξεως και περί ορέξεως... Κι εσείς δεν αφίνεται τίποτα να πέσει κάτω...
«ΟΧΙ ΔΕΝ ΣΥΜΦΩΝΩ ΜΑΖΙ ΣΟΥ κ. Αλφιέρη, και ποτέ δεν θα συμφωνήσω με μιά καταστροφή». ΕΣΥ κ. Αλφιέρη. Ήρθες για να πάθει ο Τρισμέγιστος καμιά κρίση ζαχάρου ή πίεσης!
«ΕΥΘΥΝΕΣΤΕ κ. Αλφιέρη διότι δεν πείσατε» τη θειά μου την Ευτέρπη και τις άλλες «Καντανιώτισες να εκτεθούν». Σιγά τον πολυέλαιο… Πρώτη φορά είναι…
ΕΓΩ, κ. Αλφιέρη, είμαι ο ΕΥΤΥΧΗΣ με τον τόνο στο ΧΗΣ κι όχι ο Ευτύχης όπως λανθασμένα (?) με προσαγορεύετε. Το ίδιο κάνατε και με το ΚΑΣΤΑΝΙΩΤΗΣ 1. «Όταν δεν αναφέρουμε το όνομα κάποιου, ή τον αποκαλούμε ακατονόμαστο, το κάνουμε για να αφορίσουμε την ύπαρξη του. Όταν αλλοιώνουμε το όνομα του το κάνουμε ή από οικειότητα και φιλοφροσύνη, ή για να τον χλευάσουμε-υποτιμήσουμε. Είναι σε κάθε περίπτωση μία συμπεριφορά με την οποία προκαλούμε (Provocare στα λατινικά) θετικά ή αρνητικά το συνομιλητή μας. Και εάν βέβαια παίζουμε μαζί την μπιλότα καλά κάνουμε και τον προκαλούμε θετικά. Αν όμως καθόλου δεν γνωριζόμαστε γιατί να τον προκαλέσουμε (Provocare); »
«Το νεαρό άτομο, κ. Αλφιέρη, που δεν πέρνει από μαθήματα και δεν συμορφώνετε προς τας υποδείξεις και τολμά να γράφει στην ιστοσελίδα για ημέτερους και εμπλεκομένους χατ... τζατ... και μπιτ», δεν έχει μπιτ μυαλό στο κεφάλι «να βουτά την γλώσσα» και να κάνει μόκο, όπως έλεγον οι αρχαίοι υμών πρόγονοι, «διότι δεν σου διαφεύγει ότι όταν οι νέοι πρωτογευτούν την διαλεκτική, κάνουν άτοπη κατάχρησή της και διασκεδάζουν κι ευχαριστούνται να αποστομώσουν, και από πολλούς να αποστομωθούν σαν τα σκυλάκια, τραβώντας και ξεσκίζοντας» και άστα να πάνε στο διάολο, με την ορμητικότητά τους...
ΕΜΕΙΣ «δεν διαφωνούμε να ριπτούν στο πηγάδι, να στηθούν στην γκιλοτίνα ή να έχουν την τύχη των Τσάρων. Αντιθέτως συμφωνούμε και επαυξάνουμε. Διότι υπάρχει φόβος εφόσον συνοδεύεται από ποσοτικό επίρρημα μεγιστοποίησης με τις απρεπείς-προσβλητικές αυτές συμπεριφορές να προκύψει κανείς ΑΓΕΝΗΣ (μπάσταρδος που θα μπορούσε να ερμηνευτεί ως αγέννητος, πράγμα που θα μας εξυπηρετούσε ιδιαίτερα αφού ο αγέννητος-ανύπαρκτος δεν μπορεί να μας ενοχλήσει-ταράξει και αυτά που λέει δεν υφίστανται)».
«Μας αρέσει να παίζουμε. Σήμερα όμως θα μιλήσουμε για άλλα παιχνίδια, που γίνονται σε περιόδους που το επιτρέπουν οι συσχετισμοί δυνάμεων και σε ΑΓΩΝΕΣ που ΑΝΟΙΚΟΥΝ ΣΤΟΥΣ ΛΑΟΥΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΣΤΙΣ ΟΜΑΔΕΣ Η ΤΑ ΓΚΡΟΥΠΟΥΣΚΟΛΑ(sic)».
ΥΜΕΙΣ, «στρουθοκαμηλίζοντες, δεν αντιλαμβάνεστε » ότι θα ανάψει η δάδα και θα καούν τα κάρβουνα, γιατί τέτοια παιχνίδια μπορεί να «παίζει», μόνο αυτός που έχει την ικανότητα και αποδεικνύεται με βεβαίωση του Ασκητή “μήπως έχουμε κάποιο πρόβλημα με τους άνδρες” και πιστοποίηση ISO για το τι νοιώθουμε για τις γυναίκες και «καταφέρνει να γίνεται με απλό τρόπο στοχοκεντρικός».
Στην πράξη «επιστρατεύουμε μεθόδους και συμπεριφορές», που εκφράζονται «με το αχ στην αρχή της φράσης μας, για τονίζουμε το μέγεθος του πόνου και συνδέονται με συναισθήματα κυμαινόμενα από τον πόνο μέχρι τον θρήνο, πάσχοντες και συμπάσχοντες».
Ενίοτε μας «επιτρέπεται να παρατηρούμε από την κλειδαρότρυπα παθητικά, χωρίς να συμμετέχουμε και ορισμένες φορές αυτό το κάνουμε με ενδιαφέρον περιμένοντας το τέλος. Παρακολουθούμε για να μάθουμε, για να καταστείλουμε, για να θεραπεύσουμε.».
Απαραίτητα στην παρακολούθηση είναι η ασφάλεια μας, λόγω της επισφαλούς στάσης «και της θέσης μας μέσα στο πλήθος» και «Ecce homo: ιδού ο άνθρωπος. Μπροστά στα μάτια μας η πλήρης αποκάλυψη του.
Έχοντας, «την ασφάλεια της Ασφάλειας «δικαιούται» κανείς να είναι ότι θέλει, ότι διαλέξει, ότι τον βολεύει και λόγω της παιδείας του μπορεί να το κάνει και το κάνει πάντα», όπως λέει κι ο Νιόνιος.
Έτσι «το προτεταμένο μου δάκτυλο (προς το άτομο που άλλοτε παρουσιάζεται σαν παιδί και άλλοτε σαν Γυναίκα σε προσβλητική και προκλητική στάση, έχει λόγο. Και ο λόγος είναι και αυτή τη φορά, ο λόγος του σημερινού μας λόγου. Του περιεκτικού λόγου. Του λόγου που έχει λίγες λέξεις- κουβέντες αλλά σταράτες μεστές...».
«Ας δούμε λοιπόν ένα δείγμα περιεκτικού λόγου: Συμφωνώ απολύτως μαζί σας για την κριτική και για την κριτική της κριτικής κριτικής που πιθανόν (?) να γνωρίζετε, αλλά τούτης πρέπει να προηγηθεί η αυτοκριτική και επαυτής να στοιχειοθετήσετε την κριτική σας».
«Θα πρέπει αδελφοί μου να μάθουμε να κουβεντιάζουμε ήσυχα-ήσυχα και απλά. Η δική μου η απλότητα το επιβάλλει. Υπάρχουν πολλοί τρόποι για να διαφωνήσει κάποιος. Πρέπει όμως να διατηρηθούν κάποιοι κανόνες για να μην χαθεί το δίκιο και να μην καταλήξουμε όπως ο Σοφός Λαός λέει «αμ κερατάς αμ δαρμένος».
«Εγώ θα απαντήσω στις ερωτήσεις σας, αν και είναι αυταπάντητες και θεωρώ ότι είναι δημαγωγικό να τις θέτετε. Τουλάχιστον αυτή η “εχθρική συμπεριφορά μου”, θα είναι παραγωγική. ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ: Επίρρημα που προσδιορίζει… στο ΦΙΛΟΣΟΦΕΙΝ>=ΘΥΜΟΣΟΦΕΙΝ— Καντανιώτης1).
Εκτός βεβαίως και αν το θυμικόν είναι υγιές…», πράγμα που θα μας απασχολήσει εν καιρώ… Με συγχωρείτε, πρέπει να διακόψω, με ζητά στο τηλέφωνο ο Μάσσιμο Μακιαβέλι, απόγονος της γνωστής επώνυμης οικογένειας.
Ες αύριον, λοιπόν, τα σπουδαία...
Ευτυχείτε...
Ο Ευτυχής τω πραμάτω και τω θαμάτω.
Υ.Γ. 1: Μακιαβέλι = μυστικοσύμβουλος ενός Τρισμέγιστου της εποχής...
Υ.Γ. 2: Η ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΝΑΛΥΣΗ γράφτηκε στις 29 Μαΐου αποφράδα μέρα της πτώσης της Πόλης. Οι τυχόν ομοιότητες με άλλα κείμενα της ιστοσελίδας είναι τυχαίες. «Προσπαθήσαμε να δούμε τα μηνύματα που «περνάνε» μέσα από 21 εκ. λέξεις για τις οποίες θα μπορούσαν να γραφτούν 21 εκ. σελίδες αλλά όπως είπαμε καλό είναι να είμαστε λακωνικοί» και περιοριστήκαμε στις 1453 λέξεις ακριβώς…
« Και τα δ' άλλα σίγω ! Βους επί γλώσση μέγας βέβηκεν...».
Υ.Γ. 3: Όλα τα αντέχει ο άνθρωπος. Θεοί· μη μας λυπάστε! Στείλτε μας περισσότερο κακό. Πιο αβάσταχτον, δώστε μας πόνο. Ρημάξτε μας με πιο μεγάλες συμφορές. Αντέχουμε ακόμα· ζούμε!
Ευτυχής…
«Με τι λόγια να αναμετρηθείς μ’ εκείνα που δεν μπορείς ποτέ να πεις· - ανάμεσα στους φθόγγους μου, βουβά τα αφήνω ν’ ανασαίνουν. Να σωπαίνουν!». (Από την εισαγωγή του Ορέστη).
- Εισέλθετε στο σύστημα ή εγγραφείτε για να υποβάλετε σχόλια
Εκτυπώσιμη μορφή
Send to friend
Σχόλια
ΓΕΙΑ ΣΑΣ
Δεν άκουσες δεν διάβασες την θεωρία για την ηχώ, και επαναλαμβάνεις λόγους άλλων στρεβλά όπως γίνεται στο πληγωμένο μας φαράγγι που από την παραμόρφωση που έχει πάθει το δυστυχισμένο πολλαπλή ηχώ με παραμόρφωση αποδίδει. Το ξαναγράφω γιατί δεν ήταν στα επιλεγμένα σου εδάφια. Ώρα να σας αφήσω. Δεν με φωνάζει κανείς αλλά πρέπει να μπω στο αλώνι και τούτη τη φορά θε να αλωνίσω με δυο αγελάδες (τα βούγια και το γάιδαρο τα άφησα πίσω) βέβαιο είναι πως θα μου κάμουνε πάλι τη δουλειά και ο Θεός κατέει πότε θα ξαναδειάρω να ξαναμιλήσουμε. Να σας δώσω πάντως μια (μισή) πληροφορία. Στο Δ.Σ. των μαρτυρικών πόλεων την ώρα που μιλούσε ο Καλαβρυτινός κτυπήσανε δυο κινητά. Σε ποιους ανήκαν? Πάντως όχι σε γυναικολόγους ούτε σε πυροσβέστες. Ούτε σε μια τέτοια στιγμή δεν τα κλείνουνε ανάθεμα τα?
ΓΕΙΑ ΣΑΣ.
Η ΗΧΩ ΚΑΙ Ο ΝΑΡΚΙΣΣΟΣ
Φίλε μου, γεια σου.
Σου θυμίζω έναν από τους μύθους για την ξετρελαμένη με το Νάρκισσο Ηχώ, ο οποίος απασχολημένος με την ομορφιά του την αγνόησε κι εκείνη πήρε τους λόγγους και τα φαράγγια και το μόνο που απόμεινε είναι η φωνή της που ακούγεται σαν επανάληψη λέξεων. Η επανάληψη δεν μπορεί, παρά να είναι πιστή και ακριβής. Αν την αντιλαμβάνεται ο (όποιος) δέκτης στρεβλά, παραμορφωμένα ή και καθόλου, οφείλεται στον ίδιο.
Ομολογώ πως δεν καταλαβαίνω τον παραλληλισμό της ΑΝΑΛΥΣΗΣ ΜΟΥ με το φαράγγι και ξαναδιάβασα το εδάφιο στο κείμενό σου: «Σε ορισμένα βέβαια φαράγγια λόγω ανθρωπίνων παρεμβάσεων και καταστροφών, όπως είναι τα νταμάρια, ακούμε την επανάληψη της φωνής μας αλλά με παραμόρφωση πολλές φορές μάλιστα δεν την ξανακούμε ποτέ γιατί την καταπίνει. Άκουσα όμως ότι τελικά δεν την καταπίνει».
Δεν ξέρω τι εννοείς με το «(δεν) καταπίνει» και “ΤΗ ΒΑΖΕΙ ΣΤΟ ΨΥΓΕΙΟ” », αν θέλεις μου το λες την επόμενη φορά, μα αντιλήφθηκα ότι επιτέλους θέλεις να πεις ότι δε επικροτείς την καταστροφή που γίνεται στο φαράγγι.
Αν είναι έτσι, πες το χρυσόστομε...
Για ένα τόσο σοβαρό θέμα πρέπει «να τοποθετηθούμε σύντροφε»... Να πάψουμε να μιλούμε «εν παραβολαίς» και «να μιλήσουμε για την ρεξόνα» σε εκείνους που ευθύνονται που συνεχίζεται η καταστροφή. Εντάξει;
Τη «(μισή) πληροφορία» για κινητά που χτυπήσανε στο Δ.Σ. των μαρτυρικών πόλεων θα στη δώσω εγώ που είμαι και δημοσιογράφος. Σύμφωνα λοιπόν με το ρεπορτάζ που έκανα, (δεν ήμουν παρόν γιατί ο Τρισμέγιστος έχων κατά νουν να διευκολύνει την... πάνδημη παρουσία, φρόντισε να οχυρωθεί στην « αίθουσα ΚωνσταΔίνου ΚονΔαδά» που χωρά τρεις και τον κούκο κι άφησε για «πολλαπλές χρήσεις» την άλλη κι εγώ είπα, δεν θα πάρω και προτίμησα καπουτσίνο με κανΔαίφι γλυκύτατον στου ΚονΔεκά), ένα από τα τηλέφωνα (για το έτερο αγνοώ) ανήκει στον κ. ΚωνσταΔίνο ΑνΔωνακάκη. Είναι βέβαιο, ότι δεν πρόκειται περί πυροσβέστου πολύ περισσότερο δεν είναι γυναικολόγος, είναι πάντως γνωστός από την πραγματεία του που δημοσιεύτηκε πέρυσι στο φύλλο της κυρίας ΜΟΥΣΟΥ « Φελλοί και Μαργαριτάρια» και σας υπόσχομαι ότι θα αναρτηθεί μετά σχολίων στο δικό μου ΜΠΛΟΓΚ που είναι στα σκαριά...
Ευτυχείτε
Υ,Γ, Σωστά έπραξες να αλωνίσεις με τις αγελάδες και να αφήσεις πίσω τα βούγια και το γάιδαρο. « Το ζευγάρι με το βόδι άλλο μπόι κι άλλο πόδι», έλεγε ο μακαρίτης ο Κ. Βάρναλης.
Η Κάντανος στις ομορφιές της!
Η Κάντανος είναι στις ομορφιές της , εκτός βέβαια από το τοπίο του ιδιαίτερου φυσικού Κάλλους , χθες το περπατήσαμε , το φαράγγι βρε παιδιά είναι πόνος ψυχής , σκεφθείτε εάν δεν υπήρχε η φροντίδα του δημάρχου τι θα γινότανε ... δηλαδή χάος... η άμοιρη η ηχώ με ξέπλεκα μαλλιά αναζητά την παλιά ομορφιά ....και τρίβει τα μάτια της από την πολλή σκόνη. Αγαπητέ Καντανιωτη μου 1 δεν λυπάσαι τη γενέτειρα σου που καταστρέφεται; Ο μπαμπάς μου έκλαιγε εχθές και η μαμά όπως πάντα ουδέτερη έλεγε:.. ε μη στενοχωριέσαι κάτι θα σωθεί..... το φροντίζει ο Δήμαρχος και ο Κώστας.... αγαπητέ Ευτυχή θέλω να σας ρωτήσω γιατί ο Καντανιωτης 1 αρνείται να δει την Καταστροφή και αρκείται σε συζήτηση ....λογοτεχνική; Έχει καταλάβει τι λεφτά χάνουν οι κάτοικοι της Καντάνου από την καταστροφή αυτής της ομορφιάς; υπάρχουν οι τουρίστες και ρωτούν για το μουσείο, τους στέλνουμε στο φυσικό μουσείο- το δρόμο και επιστρέφουν ενθουσιασμένοι, μας ρωτούν όμως γιατί η ταμπέλα του δρόμου γράφεται με κόκκινα γράμματα είναι κουμουνιστής; Αγαπητέ Ευτυχή, αγαπητή κ Τζιακη ξέρετε εσείς; ενημερώστε μας για να ξέρουμε κι εμείς; η μαμά είπε δεν ξέρουν τι γράφουν κάτω από το σφαγείο ο κόκκινος δρόμος; λίγο νιονιό δεν έχουν ; Αχταρμά τα έχουν κάνει, εκεί νομίζω έχασε την ουδετερότητα της!
Βάλανε τσι σκύλους να φυλάνε τα λουκάνικα!
Αδελφούλα γεια σου
Μη με παρεξηγείς που άργησα να σου γράψω, είδα κι έπαθα να καταλάβω εκείνο το «εθνικόφρονας» μα τα κατάφερα. Σου ορκίζομαι δεν ήταν σημαία κανενός κόμματος ή ποδοσφαιρικής ομάδας. Και δεν ήθελα να την εκμεταλλευτώ διόλου, πέρα από το να δείξω στην κ. Τζιάκη που βρίσκομαι, να με... γνωρίσει. Σε βεβαιώνω ότι τα ιδεώδη και τα πιστεύω μου δεν περιορίζονται « εις το τρίπτυχον Πατρίς - Θρησκεία - Οικογένεια και να ξέρεις πως δεν πειράχτηκα. Δεν φταις εσύ, αν υπάρχουν λέξεις κακομεταχειρισμένες και παρεξηγημένες, όπως έλεγε η μάνα μου. Οι μαμάδες, βλέπεις, ξέρουν πολύ καλά τι λένε και πως θα το πουν. Το ίδιο κι η δική σου: «... κάτι θα σωθεί..... το φροντίζει ο Δήμαρχος και ο Κώστας...», είπε. Φαντάσου την κατάσταση, αν έλεγε άγαρμπα σαν κι εμένα: « ... βάλανε τσι σκύλους να φυλάνε τα λουκάνικα».
Ο Καντανιώτης 1 βλέπει την καταστροφή, νομίζω, μα δεν μπορεί ακόμη να την πιστέψει, ίσως γιατί ξεπερνά κάθε λογική, είναι τόσο μεγάλη...
Για τους συνειρμούς σχετικά με την ταμπέλα του δρόμου έγραψα κάποια πράγματα στο σχόλιο για την κ. Τζιάκη, αν και δεν αποκλείεται να ισχύουν, ως ένα σημείο βέβαια, όσα γράφει ο φίλος μου Κ. Πετράκης, που τώρα τελευταία με προβληματίζει με τα κάρμα σούρτα του.
Δεν πιστεύω να ήρθες μόνο για τις εκλογές και δεν έρθεις τον Αύγουστο στην Κάντανο; Καλεσμένη στου ΚονΔεκά για κανΔαΐφι σχεδόν κάθε μέρα από 10.30 Μ.Μ. μέχρι πρωίας και στον Άγιο Ειρηναίο την πανσέληνο.
Καλό Καλοκαίρι.
Ευτυχής τω....
Ευχαριστώ για την
Ευχαριστώ για την διευκρίνηση ..... που έγινε με ευγενικό τρόπο....πάντως με παρέσυρε η σημαία ...και το λάθος έγινε ....Συγνώμη
Αυτές τις μέρες που βρίσκομαι στη Καντανο .....το νταμάρι μοιάζει ..με το μανιτάρι τής Χιροσιμας . Ο Δήμαρχος δεν πνίγεται από τη σκόνη τα ωραία κουστουμάκια που φορά δε τα λυπάται !!!!! με εντυπωσίασε η κουβέντα στον Κονδεκακη .....απολαμβάνοντας το γαλακτομπούρεκο από εξαίσιο ντόπιο γάλα..... δεν γίνεται τίποτα η κοπελιά παλεύει τσάμπα.....μα και αυτός ο Δήμαρχος......να λέει τέτοια ψέματα ξόδεψε τόσα λεπτά για να μας πει ότι φροντίζει το φαράγγι ......το φροντίζει το φροντίζει του απαντάει μια κοπελιά με τόσους τόνους εκρηκτικών που με την ανοχή του βάζουν στο φαράγγι αυτό λέγεται φροντίδα λέγανε ακόμα ότι ο Γιαννουκας δε βάζει πλέον τα εκρηκτικά αλλά τα βάζει ο δήμαρχος ....ρώτησα τον μπαμπά μου αν ο δήμαρχος έχει σπουδάσει και πυροκροτητής με κοίταξε στραβά και μου είπε ξερά δεν ξέρω θέλω να ρωτήσω τον κ ΚΑΝΤΑΝΙΩΤΗ 1 ΑΝ οι Πυροκροτητές ΤΩΝ ΝΤΑΜΑΡΙΏΝ ΧΡΕΙΆΖΟΝΤΑΙ ΆΔΕΙΑ ;
τα φουρνέλα που σκάνε τελευταία έχουν άδεια ; από την δημοτική αρχή ;
Το "Κάρμα"
Αγαπητέ Ευτυχή
φαίνεται ότι γνωρίζεις πολύ καλά τη θεωρία για το “κάρμα”, την επιστροφή των πράξεων αλλά και των σκέψεων(θεωρούνται ισοδύναμες) στην πηγή τους, στη γενεσιουργό αιτία τους, όχι απαραίτητα ως ανταπόδοση, αλλά ως φυσική και όχι μεταφυσική ανακλαστική ιδιότητα, και την εφαρμόζεις θα έλεγα με ιδιαίτερη μαεστρία για τον Καντανιώτη1.
Όμως όφειλες να προειδοποιήσεις τους αναγνώστες για την συμπυκνωμένη “δόση” Καντανιώτη1 που εμμέσως τους “προσέφερες”. Γιατί μην ξεχνάς ότι φίλοι της συγκεκριμένης ιστοσελίδας όπως π.χ. Δ. Τζιάκη έχουν εκφράσει την επιθυμία τους να μην ξαναδιαβάσουν τον συγκεκριμένο “χρήστη”.
Μην μετατρέπεις λοιπόν, πιθανόν άθελα σου, για κάποιους, την κάθε φορά ευχή σου “Ευτυχείτε...” σε “Δυστυχείτε...”
φιλικά
Κ.Π.
Κάρμα Σούρτα...
Μέγιστε Κωστή Πετράκη
Ήντα πάλι τούτα να τα ...Κάρμα Σούρτα σου και μου δημιουργείς τύψεις για την κ. Τζιάκη που της χρωστώ τουλάχιστον “ μία βαριά κουβέντα ” για το θαυμάσιο σχόλιό της με το (Νοάμ Τσόμσκι: λαϊκισμός κλπ) .
Τα ίδια Κάρμα Σούρτα κάνεις και με τον Τρισμέγιστο που ρωτάς για ιστορικό πλαίσιο κι αν πήγε στο ΣτΕ για το Φαράγγι της Δαμαρίας.
Θα σε στείλει κακομοίρη μου αδιάβαστο... Γιαυτό σε παραπέμπω στο μόρφωμά του στις 4/12/2008 στα Χ.Ν. που γράφει καθαρά “...ένα έργο τέτοιας φύσης και ιστορίας, (είναι) απροστάτευτο και εκτεθειμένο ... στα ακραία καιρικά φαινόμενα....” και αποφαίνεται πως η καταστροφή της Καντάνου έγινε στις... 8/6/1941.
Μερικοί βέβαια, σε πληροφορώ, ισχυρίζονται ότι έγινε στις 23/10/2006, αλλά μάλλον κάνουν στείρα αντιπολίτευση.
Αν ε θέλεις να μάθεις γιατί καταστράφηκε η «μαρτυρική Κάντ(δ)ανος» διάβασε το άλλο μόρφωμα του δημοτικού συμβούλου, φιλολόγου, θεολόγου και τ. Γυμνασιάρχη κ. Γρηγορομιχελάκη, πάλι στα ΧΝ (13 Ιουλ 2007) που γράφει: « ... Οι κάτοικοι του Δήμου Καντάνου και γενικά οι Σελινιώτες οι «αστράτευτοι μαχητές» άνδρες, γυναίκες, παιδιά, παπάδες, γέροντες, γερόντισσες από το «χρέος μη κινούντες» όλοι μαζί είπαν το ΟΧΙ στον κατακτητή γιατί ένιωσαν μέσα τους αυτό που λέει ο Κ. Καβάφης: «Σε μερικούς ανθρώπους έρχεται μια μέρα που πρέπει το μεγάλο ΝΑΙ ή το μεγάλο ΟΧΙ να πούνε».
Και να μη ξαναρωτήσεις σε ποιο τέρμινο πήγε ο Τρισμέγιστος στο ΣτΕ γιατί το έχει ξεκαθαρίσει ο άλλος Ηρακλέας του Φαραγγιού της Δαμαρίας: Ο κ. Ανδωνακάκης, για τον οποίο θα κάνω ρεπορτάζ στην απάντηση μου στο από πάνω σχόλιο του φίλου Καντανιώτη 1.
Ευτυχής
Τύψεις!
Αγαπητέ Ευτυχή, να σου αυξήσω τις τύψεις σου που μαδάς τις αγκινάρες και δε σκέφτεσαι πως διαβάζοντας αυτή την ανάλυση μπορεί να λιγουρευόμαστε την τρυφερή καρδιά μιας αγκιναρούλας με αλάτι και μπόλικο λεμόνι! Και δε σκέφτηκες ότι έπρεπε να μας προσκαλέσεις να τις μαδήσουμε μαζί τις αγκινάρες! Ελπίζω σε λίγο καιρό να πυκνώσουν τα σχόλια αφού τελειώνω τα σούρτα -φέρτα -σούρτα- κάρμα στο Παν/μιο Ρεθύμνου και θα έχω περισότερο χρόνο. Γιατί όπως έχουν επισημάνει εδώ και καιρό σ' αυτό το δημόσιο βήμα ΕΓΩ δόξα εζήλεψα πολύ υψηλή, ολοκλήρωσα τις μεταπτυχιακές μου σπουδές στο ΕΑΠ (έλαβα το δίπλωμά μου στο ΡΙΟ και είχα τη χαρά να θαυμάσω και εκείνη τη γέφυρα ΡΙΟ - ΑΝΤΙΡΙΟ) τώρα τελειώνω τη μετεκπαίδευση στο Ρέθυμνο και προβληματίζομαι για το Παν/μιο που θα συνεχίσω στο μέλλον. Έχεις καμιά ιδέα; το κυνήγι της δόξας είναι μεγάλος μπελάς. Μπορεί να είναι και κολλητικό..........ο εκλεκτός συνεργάτης των ΧΑΝ. ΝΕΩΝ και αγαπητός φίλος Κωστής Πετράκης προοδεύει και αναλύει ζόρικα θέματα. Αναλύσεις εσύ, μελέτες ο Κωστής, συνέδρια I ( για να περιορίσω αυτές τις εκφράσεις που χτυπάνε άσχημα). Αυτά προς το παρόν γιατί έχω διάβασμα- εξετάσεις!
Αλήθεια μια απορία, εκτός τους ετεροδημότητες που ενημερώθηκαν στην πρωτεύουσα, τι έγινε με τους πολίτες - δημότες του Δήμου Καντάνου; Ενημέρωσέ μας.
ΚΑΛΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ!!!
Δ.Τζ.
Μα, δε με λυπάστε εσείς οι Παπαδιανοί;
Αγαπητή κυρία Τζιάκη
Μου δημιουργείτε κόμπλεξ (εσείς κι ο Κωστής) και θα υποχρεωθώ να συν ταχτώ με τον Τρισμέγιστο στη νέα οριοθέτηση του Κουκίζα και του μαρτυρικού Δήμου Καντάνου.
Τι νάκανε δηλαδή, ο τάλας;
Απαιτούσαν οι Κακοδικιανοί και ούλο ντους το σόι, απαιτούσαν οι Πλεμενιανοί ως τσ Αλιγούς και παραπέρα, απαιτήσεις είχαν οι Φλωριανοί κι οι υπόλοιποι γύρου γύρου, υποφέραμε μεις που τυχαίνει να ζούμε στο μαρτυρικό τομέα και μαρτυρούσαμε σαν τους επτά παίδες εν καμίνω, τους σαράντα ιερομάρτυρες του όρους Σαβώρ, τους καλώς αθλήσαντες και στεφανωθέντες μεγαλομάρτυρες, που δεν είχαμε παρά το πλακόστρωτο του Άι Αντώνη και το Κολοσσαίο πολλαπλών χρήσεων και τέλειωναν οι κυβόλιθοι και το μπετόν για το πάρκινγκ, επειδή μειώθηκε η παραγωγή αδρανών υλικών, λόγω παρενοχλήσεων που κάνουν ορισμένοι καπηλευτές του Φαραγγιού της Δαμαρίας, αποφάσισε κι ο Τρισμέγιστος...έξω όλοι απ τη μπαράγκα, ρε ε ε... κι έβαλε πινακίδες και συμμάζεψε το Δήμο, που φτάνει τώρα από την στροφή για το Κέντρο Υγείας ως τη διακλάδωση του σφαγείου κι ησύχασε...
Τι πράσινες, τι μπλε, τι κόκκινες, παρακαλώ... Τι κομμουνιστής και κουραφέξαλα. Κόκκινο χρώμα είχε περισσέψει, κόκκινη πινακίδα έφτιαξε. Δεν του δίδει άλλο ο Πολυχρόνης, αν δεν ξοφλήσει, λέει, τα βερεσέδια.
Τέλος πάντων κ. Τζιάκη. Εγώ λογάριαζα στην κατανόησή σας, που δεν «τοποθετήθηκα» ακόμη στο ωραίο σχόλιό σας για το λαϊκισμό μια κι ήμουν φευγάτος (καλά δεν με είδατε, όταν ήρθατε στο Ρίο; Κρατούσα τη σημαία και γιαυτό με παιδεύει και η νεαρά αδελφούλα μουΚόρη της Κρήτης και με λέει εθνικόφρονα (ευτυχώς δεν είπε εθνικοπαράφρονα. Μα είναι έξυπνη κοπελιά και κατάλαβε πως η κατάστασή μου είναι ανατρέψιμη και θα ανακάμψω, σαν την εθνική μας οικονομία, δηλαδή σε τρία τέρμινα). Έρχεστε τώρα εσείς, εκτός εποχής, που οι αγκινάρες (όσες γλύτωσαν και δεν έγιναν τσικουδομεζές με αλατσολιές και κουκιά ή αλά πολίτα -να σας στείλω μια δική μου συνταγή;) δεν τρώγονται με τίποτα και μου βγαίνετε από αριστερά, με κόκκινο και με υπερβολική ταχύτητα.
Να περιμένετε την άνοιξη, κ. Τζιάκη... Να περιμένετε την άνοιξη... Και να περιοριστείτε στα εντός εποχής προϊόντα, που δεν είναι ληγμένα και να μας έρθετε τότε, ευχαρίστως. Να θυμάστε μόνο ότι (μάλλον με απόφαση του Τρισμέγιστου) στη διαδρομή Χανιά-Κάντανος η μέση ωριαία ταχύτητα είναι 69,3 χλμ την ώρα, ενώ στη διαδρομή Κάντανος-Παλιόχωρα με τις κοιλαδογέφυρες και τις λοιπές βελτιώσεις στα 90 χλμ την ώρα. Αν δεν με πιστεύετε μπείτε στο kandanos τελεία com και να κρατάτε και μια μέθοδο των τριών.
Στο σχόλιο σας, μία μόνο «βαριά κουβέντα» του Άγγλου νομπελίστα της λογοτεχνίας του 2005 Χάρολντ Πίντερ: «Αν στο πολιτικό θέατρο η αντικειμενικότητα είναι βασική και η αναζήτηση της αλήθειας εθιστική, γι' αυτό συναρπαστική, στον πολιτικό λόγο, όπως όλοι είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε, αντί της αλήθειας, στόχος είναι η διατήρηση της εξουσίας. Για να επιτευχθεί αυτό, οι άνθρωποι πρέπει να αγνοούν την αλήθεια».
Και μία γνώμη δική μου: Ο μόνος που δικαιούται και πρέπει να λαϊκίζει είναι ο λαός...
Κάποτε πρέπει να συνεχίσουμε τη συζήτηση.
Ευτυχείτε...
Ο Ευτυχής τω πραμάτω και τω θαμάτω.
Υ.Γ. 1: Άφησα τα συγχαρητήριά μου για την επιτυχία σας και το δίπλωμα στο ΕΑΠ στο τέλος για να τονίσω τη χαρά μου. Εύχομαι καλή επιτυχία και στη μετεκπαίδευση.
Δεν είμαι ο κατάλληλος για να δώσω γνώμη για σπουδές στο Πανεπιστήμιο. Θα σημειώσω μόνο την άμεση ανάγκη για ειδικούς επιστήμονες (δασκάλους, καθηγητές, ψυχολόγους κλπ) για τα παιδιά (για όλα βέβαια) των αλλοδαπών μεταναστών. Η σωστή αντιμετώπισή τους είναι μονόδρομος για να ενταχθούν στην ελληνική κοινωνία. Νομίζω ότι το Πανεπιστήμιο Ρεθύμνου (καθ. Μιχάλης Δαμανάκης κλπ) είναι μία καλή διεύθυνση.
Υ.Γ. 2: Σας ενημερώνω έγκυρα και δημοσιογραφικά: Ο Τρισμέγιστος Always Has A Plan. Περιμένει τον κόκκινο Μάη να μας πάει, με τα ανταποδοτικά του λατομείου και «ότι προαιρείσθε», εκδρομή στην οδό Στράβωνος, για... να γνωρίσουμε τους «ετεροδημότες» και θα ενημερώσει κι εμάς εκεί.
ΚΑΛΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ!!!
Ευτυχής...
Κόκκινο Ιστορικό Φαράγγι
Αγαπητέ Ευτυχή...
δεν ξέρω αν πράγματι ο “Τρισμέγιστος” ξέμεινε από άλλου χρώματος μπογιά λόγω βερεσέδικων στον Πολυχρόνη(με την ανεξάντλητη “καλή πίστη” στους πελάτες του) αλλά θα προτείνω μια άλλη ερμηνεία για το κόκκινο “Ιστορικό Φαράγγι”: Πάνω από την εν λόγω πινακίδα πρώτη και καλύτερη και μάλιστα διπλής όψεως έχει τοποθετηθεί η πινακίδα για το Σφαγείο(βλέπεις καπιταλισμό έχουμε, πρώτα οι επιχειρήσεις και μετά η ιστορία και το φυσικό περιβάλλον). Ε...που ήθελες να πέσουνε τα αίματα από τα σφάγια; Αποκάτω και να το κόκκινο “Ιστορικό Φαράγγι”. Άσε που το κόκκινο χρώμα στην πινακίδα ενδέχεται να εξερεθίσει και τους μαινόμενους για την “σφαγή του φαραγγιού” περαστικούς οικολόγους-περιβαλλοντολόγους και αντί για το σφαγείο της Δ(ντ)αμαρίας βρεθούνε στο σφαγείο της Κανδ(τ)άνου και γλιτώσει ο “Τρισμέγιστος” από δαύτους, που δεν τον αφήνουν επιτέλους να σώσει και να ανακηρύξει ιστορικό τον παλαιό επαρχιακό δρόμο(εξαιρουμένου βεβαίως του ενός χιλιομέτρου, αρχής γενομένης της Καντάνου μέχρι της γέφυρας Ανισαρακίου)!
με ευτυχία
κ.ι.π.
ΤΟ ΣΦΑΓΕΙΟ
Μια και λέμε για σφαγείο ας θυμηθούμε και το τραγούδι του Θεοδωράκη που έχει σημαδέψει τις μαθητικές μας μνήμες στο Γυμνάσιο - Λύκειο Καντάνου
Στίχοι: Μίκης Θεοδωράκης
Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης
Πρώτη εκτέλεση: Μίκης Θεοδωράκης
Το μεσημέρι χτυπάνε στο γραφείο
μετρώ τους χτύπους τον πόνο μετρώ
είμαι θρεφτάρι μ' έχουν κλείσει στο σφαγείο
σήμερα εσύ αύριο εγώ
Χτυπούν το βράδυ στην ταράτσα τον Ανδρέα
μετρώ τους χτύπους το αίμα μετρώ
πίσω απ' τον τοίχο πάλι θα 'μαστε παρέα
τακ τακ εσύ τακ τακ εγώ
Που πάει να πει
σ' αυτή τη γλώσσα τη βουβή
βαστάω γερά, κρατάω καλά
Μες στις καρδιές μας αρχιναέι το πανηγύρι
τακ τακ εσύ τακ τακ εγώ
τακ τακ εσύ τακ τακ εγώ
Μύρισε το σφαγείο μας θυμάρι
και το κελί μας κόκκινο ουρανό
Μύρισε το σφαγείο μας θυμάρι
και το κελί μας κόκκινο ουρανό
Εχω ακούσει ότι σ' αυτό το τραγούδι ο Μίκης Θεοδωράκης αναφέρεται στον Ανδρέα Αρχοντάκη - Κάστρο (χτυπούν το βράδυ στην ταράτσα τον Ανδρέα).
Δ.Τζ.
Για τον Ανδρέα...
Ο Μίκης μιλά για τον μακαρίτη Ανδρέα Λεντάκη που «φιλοξενήθηκαν» από τη Χούντα μαζί στα κρατητήρια της Ασφάλειας στην Αθήνα. Ταιριάζει απόλυτα βέβαια και στο ΜΕΓΑΛΟ ΑΝΔΡΕΑ ΑΡΧΟΝΤΑΚΗ - ΚΑΣΤΡΟ. Η Χούντα τον είχε «περιποιηθεί» ανάλογα.
Ευτυχής τω...
Ανδρέας Αρχοντάκης - Κάστρο
Ευχαριστώ φίλε Ευτυχή για τις πληροφορίες, μετά από μια μικρή αναζήτηση που έκανα κι εγώ συμφωνώ μ' αυτά που γράφεις. Προσπαθώντας να μάθω περισσότερα πράγματα για την προσωπικότητα του Ανδρέα Αρχοντάκη δυσκολεύτηκα. Αντιγράφω τα παρακάτω από το δικτυακό τόπο aera.gr και προτρέπω όποιον γνωρίζει γεγονότα να τα κοινοποιήσει έτσι ώστε να μάθουμε όλοι γι' αυτόν τον σπουδαίο συντοπίτη μας!
"....Προγραμματική Σύμβαση για την φιλοτέχνηση και τοποθέτηση του ανδριάντα του γιατρού Ανδρέα Αρχοντάκη και τη διαμόρφωση του περιβάλλοντος χώρου στη θέση Άγιος Νεκτάριος Πλεμενιανών Σελίνου θα υπογραφεί το επόμενο διάστημα μεταξύ της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Χανίων, του δήμου Καντάνου και της Αναπτυξιακής Εταιρείας του δήμου Καντάνου.
Τα αποκαλυπτήρια του ανδριάντα είναι προγραμματισμένα να γίνουν στις 23 Ιουλίου 2009, ενώ ο συνολικός προϋπολογισμός του έργου είναι 80.000 ευρώ, απ’ τα οποία η Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Χανίων θα διαθέσει ποσό 45.000 ευρώ και η συμμετοχή του δήμου Καντάνου είναι με ποσό 35.000 ευρώ. Το αντικείμενο της σύμβασης περιλαμβάνει την μελέτη και φιλοτέχνηση του γύψινου προτύπου στο Εργαστήριο του γλύπτη, τη χύτευση σε μπρούντζο του τελικού έργου, ύψους 2,10 μέτρων περίπου, την κατασκευή βάθρου και την μεταφορά, ανάρτηση και τοποθέτηση του έργου, καθώς και τη μελέτη διαμόρφωσης του περιβάλλοντος χώρου και τον φωτισμό του έργου.
Σημειώνεται πως ο γιατρός, Ανδρέας Αρχοντάκης (1926-1982), ο «Κάστρος» των Χανίων απ’ τα Πλεμενιανά, ανήκει σ’ εκείνο το σπάνιο είδος ανθρώπων, που είναι ταγμένοι να υπηρετούν την ανθρωπιά. Εξαίρετος επιστήμονας πρόσφερε τις υπηρεσίες του στον Καμπανό και στην περιοχή της Καντάνου για οκτώ ολόκληρα χρόνια (1956-1964), χωρίς να παίρνει αμοιβή από τους φτωχούς. Περήφανος, αντικοφορμιστής, ασυμβίβαστος και επαναστάτης εναντιώθηκε στη δικτατορία του 1967 και φυλακίσθηκε τρία χρόνια για τη δράση του. Βαθιά πολιτικοποιημένος συμμετείχε ενεργά στην πολιτική ζωή του Ν. Χανίων, γνωρίζοντας την απογοήτευση από την έκπτωση των πολιτικών οραμάτων.
Μ.Π."
Δ.Τζ.
Βιογραφία του "Κάστρο"
Σε συνέχεια της προσπάθειας και έκκληση για περισσότερη γνώση της κ. Τζιάκης, αντιγράφω την παρακάτω βιογραφία για τον Ανδρέα Ι. Αρχοντάκη από το βιβλίο "Ιατρική και γιατροί των Χανίων, τόμος Β'-Σέλινο" των Γιάννη Κ. Λεντάρης-Γιώργος Ι. Λεντάρης, Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση, Χανίων Αθήνα-Μάιος 2008, που μου παραχώρησε,ευγενικά, ο Σελινιώτης γιατρός Ευτύχης Λαμπουσάκης.
Αρχοντάκης Ανδρέας του Ιωάννη
1926-1982
Γεννήθηκε στα Πλεμενιανά Καντάνου τον Νοέμβριο του 1926 και ήταν το πέμπτο παιδί από τα επτά συνολικώς των γονιών του Γιάννη και Μαρίας (το γένος Παπαηλιάκη). Τελείωσε το εξατάξιο Γυμνάσιο Παλαιόχωρας το 1944 δουλεύοντας παράλληλα σαν εργάτης των λιγνιτωρυχείων Πλεμενιανών. Μπήκε στην Ιατρική σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών το 1946 και πήρε το πτυχίο της Ιατρικής δέκα χρόνια μετά, ύστερα από την υποχρεωτική στράτευση του τα έτη 1949-1952 στο Υγειονομικό του Στρατού. Στα έτη 1956-1958 ήταν ο γιατρός του αγροτικού ιατρείου Καμπανού στο Σέλινο και μέχρι το 1964 άσκησε το λειτούργημα του γιατρού σαν ιδιώτης γιατρός στην Κάντανο, όπου διατηρούσε το ιατρείο του. Στη διάρκεια της περιόδου 1958-1964 γιάτρευε χωρίς αμοιβή, αλλά και επωμιζόμενος τα έξοδα της φαρμακευτικής αγωγής όλων αυτών που δεν μπορούσαν να πληρώσουν. Πούλησε, το 1964, τμήμα της πατρικής του περιουσίας για να εξοφλήσει την αξία των φαρμάκων που είχε χορηγήσει ο ίδιος δωρεάν στους φτωχούς. Από το 1964-1967 που τον συνέλαβαν, ασκούσε την ιατρική στα Χανιά. Βαθιά ευαισθητοποιημένος και έντιμος μέχρι ακαμψίας σ΄ όλη του την ζωή. Αδέκαστος, απροσκύνητος, αντικομφορμιστής και περήφανος. Αυτά δείχνουν οι πράξεις του από την εφηβεία με την άοκνη δράση του στην διμοιρία της ΕΛΛΑΣ-ΕΠΟΝ της 5ης Μεραρχίας Κρήτης το 1944 μέχρι την συμβολή του στον αντιδικτατορικό αγώνα το 1967 που οδήγησε στην σύλληψη του στις 27 Ιουλίου του ίδιου χρόνου και την παραμονή του στις φυλακές Αβέρωφ, Κορυδαλλού, Αιγίνης και Καλαμίου Χανίων έως την 1η Ιουλίου 1970. Μετά την αποφυλάκιση του ασκούσε την ιατρική και πάλι στα Χανιά. Βαθιά πολιτικοποιημένος δήλωσε για πρώτη φορά υποψηφιότητα για την εκλογή του ως βουλευτή ανεξάρτητου με την ΕΔΑ το 1963 και αργότερα, το 1974, δήλωσε ξανά την υποψηφιότητα του για βουλευτής Χανίων με το ΠΑΣΟΚ.
Η εμμονή του στις πολιτικές θέσεις που πίστευε, το ήθος του και η ευαισθησία του γρήγορα τον οδήγησαν στην διαφωνία και στην αποστασιοποίηση του. Η τελευταία του υποψηφιότητα για το βουλευτικό αξίωμα τέθηκε με την Σοσιαλιστική Πορεία.
Πέθανε ξαφνικά από ανεύρυσμα στην καρδιά στις 27 Δεκεμβρίου 1982.
Είκοσι έξι χρόνια αργότερα από τον θάνατο του αποφασίσθηκε από το δημοτικό συμβούλιο Καντάνου η ανέγερση του ανδριάντα του.
Πηγές.
1)Μητρώο Ιατρικού Συλλόγου Χανίων.
2)Βιογραφικό σημείωμα από τους ανιψιούς του αείμνηστου γιατρού.
α)Ανδρέα Αντ. Σταυριανουδάκη, Τεχνολόγου Μηχανικού του ΟΤΕ. Η μητέρα του Ευτυχία ήταν αδελφή του γιατρού.
β)Γιάννη Μ. Αρχοντάκη, δικηγόρου. Ο πατέρας του Μάρκος ήταν αδελφός του γιατρού.
3)Επιστολή Αντωνίου Ηλ. Αρχοντάκη γιατρού ΩΡΛ με ημερομηνία 8-1-2007, ο οποίος αναφέρει ότι ο γιατρός Ανδρέας Αρχοντάκης έλαβε μέρος στη μάχη της Παναγιάς εναντίον των Γερμανών, που άρχισε στις 12 Νοέμβρη 1944. Την πληροφορία επιβεβαίωσαν οι υπερήλικες από τα Πλεμενιανά Γιάννης Κων. Κωστάκης και Μαρία σύζυγος Μάρκου Κωστάκη στις 28-4-2008.
4)Εφημερίδες:α) “Σελινιώτικα Νέα” της 17-02-200, όπου περιγράφεται η εκδήλωση που πραγματοποίησε στη μνήμη του ο Πολιτιστικός Σύλλογος Καντάνου στις 10-5-1988.
β) “Χανιώτικα Νέα” της 18-10-2007, όπου δημοσιεύεται η απόφαση του δήμου Καντάνου για την ανέγερση του ανδριάντα ...καθώς και επιστολή του Νομάρχη κ. Γρηγόρη Αρχοντάκη ...
δ) “Χανιώτικα Νέα” της 22-10-2007, άρθρο του Βαγγέλη Κακατσάκη “Ένα κάστρο μνήμης για τον «Κάστρο»”
5)Γιάννης Νικ. Κρητικός “Αντίσταση κατά της δικτατορίας 1967-1974” εκδόσεις Καλέντη, σελ 99-101, όπου αναφέρονται στοιχεία για τη δράση του Ανδρέα Ι. Αρχοντάκη και την καταδίκη του από το Στρατοδικείο Χανίων.