ΑΠΟΠΗΓΑΔΙ ΧΑΝΙΩΝ-Ένα έγκλημα του πράσινου καπιταλισμού

Ο κατάλογος των οικολογικών εγκλημάτων στο όνομα του κέρδους είναι έτσι κι αλλίως τεράστιος, έτσι με την προσθήκη της επικείμενης καταστροφής στο Αποπηγάδι, απλά συνεχίζεται μια διαδικασία πολλών ετών. Με δεδομένη την απληστία των αφεντικών και με πρόσχημα την πράσινη ανάπτυξη, ένα από τα τελευταία παρθένα μέρη της Κρήτης, κινδυνεύει να μετατράπει σε εργοτάξιο παρασκευής ‘‘οικολογικής’’ αιολικής ενέργειας. Προφανώς, η εξαιρετική ομορφιά του τόπου αυτού, η ζωές των κατοίκων, οι πηγές, το δάσος, το βουνό δεν έχουν καμία αξία μπροστά στην όλο και μεγαλύτερη ανάγκη του αδηφάγου δυτικού πολιτισμού για ενέργεια. Μια άναγκη που συνεχώς θα μεγαλώνει…
Τα γεγονότα εχούν λίγο-πολύ ως εξής: κάποιοι κάτοικοι ένα πρωί ανακαλύπτουν ότι έχει αρχίσει να ανοίγει δρόμος προς την κορυφή του βουνού, κοντά στο χωριό Σπίνα, στην περιοχή του Ομαλού στα Χανιά και στην συνέχεια μαθαίνουν ότι πρόκειται να φτιαχτεί εκεί αιολικό πάρκο. Με διάφορες περίεργες διαδικασίες πενταετούς διάρκειας (2001-2005), η περιοχή, 2600 στρεμμάτων, γύρω από την κορυφή, ιδιοκτησίας των κατοίκων, χαρακτηρίζεται δασική και παραχωρείται στην εταιρεία, ενώ χαρακτηριστικό στοιχείο σχετικά με την ενημέρωση που είχαν οι κάτοικοι, είναι ότι η νομικά επιβεβλημμένη δημοσίευση της απόφασης του δασαρχείου έγινε σε εφημερίδα μηδενικής κυκλοφορίας και με λάθος όνομα της τοποθεσίας. Σκοπός είναι να κοπούν τα δέντρα, αφού σύμφωνα με παραθυράκι του νόμου, επιτρέπεται η αποψίλωση δασών για την δημιουργία εναλλακτικών πηγών ενέργειας. Η επίμαχη περιοχή, δασική έκταση με καστανιές, με μεγάλο ιστορικό και πολιτιστικό βάρος και τεράστια οικολογική αξία λόγω των πηγών και της βιοποικοιλότητας που υπάρχει εκεί, αποτέλει έκτοτε σημείο διαμάχης ανάμεσα στους κατοίκους και τον εργολάβο. Σε αυτή την διαμάχη πρόφανώς δεν λείπουν οι απειλές, οι τραμπουκισμοί, τα ‘‘λαδώματα’’ κάθε είδους σε κρατικούς λειτουργούς και παράγοντες και γενικά το σύνολο των αθέμιτων μέσων που χρησιμοποιούν συνήθως οι πολυεθνικές εταιρείες και τα τσιράκια τους.
Η αντίδραση των κατοίκων απέναντι στους μεγαλονταβατζήδες της φύσης ήταν άμεση. Οι μπουλντόζες καιγόνται λίγες μέρες μετά την ανακάλυψή τους και το έργο προσωρινά σταματάει. Οι κάτοικοι κατα κύριο λόγο καστανοπαραγωγοί και κτηνοτρόφοι, που προφανώς θίγονται άμεσα απο το έργο , κινητοποιούνται τόσο για την προστασία της φύσης όσο και του κοινωνικού ιστού της περιοχής ο οποίος διαταράσσεται ανεπανόρθοτα. Χαρακτηριστικό στοιχείο, της νέας κοινωνικής κατάστασης, είναι ότι η εταιρεία απαιτεί πλέον ενοίκιο από τους παραγωγούς και τους κτηνοτρόφους, για την χρήσης της γης και των πηγών ,μετατρέποντας τους σε συγχρονους κολίγους. Ακολούθουν λαικές συνελεύσεις, δύο μαζικά μπλόκα και συνολικά ένας αξιοπρεπέστατος αγώνας ενάντια στο έργο , αλλά και σε διάφορους τοπικούς άρχοντες που δεν διστάζουν να ξεπουλήσουν τα πάντα στο όνομα του κέρδους. Ταυτόχρονα αρνούνται οποιαδήποτε διαπραγμάτευση αδιαφορώντας για τα γελοία προσχήματα σχετικά με την ‘‘πρασινη’’ ενέργεια, αφού έτσι κι’άλλιώς έχουν αρχίσει και ακούγονται ήδη διάφορα για περαιτέρω αξιοποίηση της κορυφής, για ‘‘οικολογικά γήπεδα του γκολφ’’ και ‘‘φιλικά’’ προς το περιβάλλον real estate..
Η προσχηματική χρήση της καταπράσινης κορυφής, για παραγωγή δήθεν εναλλακτικής ενέργειας, δεν είναι παρά η αλλή όψη του ίδιου νομίσματος. Ο εμπαίγμος των κατοίκων, με την εταιρεία να δηλώνει την πρώτη φορά ότι δεν υπάρχει αποθηκευμένο νέρο και συνέπως δεν υπάρχει πρόβλημα με τις πηγές, και την δευτερή φορά να σχεδιάζει υδροηλεκτρικό πάρκο (!!!) , δεν έχει να κάνει με λάθος χειρισμούς, αλλά με την προκλητική και εγκληματική αδιαφορία των μεγαλοκαπιταλιστών για τις συνέπειες των πράξεων τους. Η ίδια η θεωρία του πράσινου καπιταλισμού δεν είναι παρά μια καινούργια μπίζνα, περισσότερο εύπεπτη για τις μεγάλες μάζες και ταυτόχρονα εξίσου κερδοφόρα με τις προηγούμενες. Η ίδια η λογική των τεράστιων αιολικών πάρκων, λιγότερο παραγωγικών από τις αυτόνομες ανεμογεννήτριες, δεν έχει να κάνει με την οικολογική ευαισθησία του συστήματος, αλλά με την ιερότητα του κρατικού μονοπωλίου παραγωγής ενέργειας. Η οπτική ρύπανση, η αποψίλωση δασών, η εκμεταλλευση- νταβατζιλίκι των πηγών, η εμφάνιση λαθροθήρων μετά την διάνοιξη του δρόμου και γενικότερα η λογική που λέει ότι πρέπει να καταστραφεί ένα οικοσύστημα μεγάλης αξίας για το καλό της φύσης και των ανθρώπων δεν αντέχει ούτε σε στοιχειώδη κριτική. Αλλώστε η εταιρεία είναι γνωστή για την ευαισθησία της σε οικολογικά ζητήματα, καθώς διαθέτει πενήντα οχτώ πυρηνικά εργοστάσια μόνο στην Γαλλία.
Για μας ο καπιταλισμός είτε πράσινος, είτε πορτοκαλί δεν είναι άλλος, απο αυτό το ίδιο σάπιο σύστημα που τόσο πολύ γνωρίσαμε και τόσο πολύ μισούμε. Η οικολογικές ευαισθησίες των αφεντικών σταματάνε μαζί με τα περιθώρια κέρδους τους και το να ελπίζει κανείς σε αυτές δεν έχει καμία διαφορά απο το να πιστεύει στις καλές προθέσεις του δήμιου ενώ ακονίζει το τσεκούρι πάνω απ’ το κεφάλι του. Ο αγώνας ενάντια στο κράτος και τα αφεντικά , ο αγώνας ενάντια στους μεγαλονταβατζήδες της φύσης, είναι αγώνας για την γη και την ελευθερία και όπως λένε και οι ίδιοι οι κάτοικοι όταν η αυθαιρεσία γίνεται νόμος, η αντίσταση γίνεται καθήκον.
ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΣ ΦΥΣΗΣ ΤΗΝ ΛΕΗΛΑΣΙΑ
ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΓΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ
ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΚΑΜΠΙΝΓΚ ΣΤΟ ΑΠΟΠΗΓΑΔΙ ΑΠΟ 5 ΙΟΥΛΙΟΥ
ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ
Για πληροφορίες σχετικά με την ακριβή τοποθεσία του καμπινγκ μπορειτε να ρωτήσετε στην κατάληψη ΠΙΚΠΑ (υγείας και μεραμβέλου).
ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ
ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΠΙΚΠΑ