Οι πλάκες των Ναζί

Αγαπητέ μου

Πράγματι ζω στο Μόναχο και έχω επισκεφτεί παρά πάνω από μια φορά το Στρατόπεδο Συγκέντρωσης του Νταχάου, όπου βρίσκεται η επιγραφή που αναφέρετε.
Βρίσκω ενδιαφέρουσες τις παρατηρήσεις σας για τον Εθνικοσοσιαλισμό, το σκοπό του στρατοπέδου κλπ, αλλά δεν είναι έτσι τα πράγματα. Το στρατόπεδο στο Νταχάου δεν έγινε για την αποσυμφόρηση των φυλακών από τους αντιστασιακούς, ούτε για την... προπόνηση κομουνιστών. Το 1933 που ιδρύθηκε δεν υπήρχε αντίσταση εναντίον του Χίτλερ (τα κελλιά μιας συνειθισμένης φυλακής αρκούσαν για να χωρέσουν εκείνους που κάνανε πραγματική αντίσταση στη διάρκεια της χιτλερικής δικτατορίας) και εκτός από κομμουνιστές «φιλοξένησε» κρατούμενους από όλα τα κόμματα και από όλες τις κοινωνικές ομάδες ( κληρικούς, επιστήμονες, Εβραίους, τσιγγάνους, ομοφυλόφιλους, διανοητικά ή ψυχικά άρρωστους, «περιθωριακούς» κλπ ), που δεν ταίριαζαν στα πολιτικά, φυλετικά και κοινωνικά πρότυπα των Ναζί.
Το νόημα της επιγραφής επίσης είναι εντελώς διαφορετικό από αυτό που εσείς μεταφέρετε. Η επιγραφή «ARBEIT MACHT FREI» σημαίνει: « Η εργασία κάνει ελεύθερους (απελευθερώνει) » και είναι ένα σύνθημα, που βρίσκεται σε πολλά ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης και χαρακτηρίζει με τραγικά ειρωνικό τρόπο την πραγματικότητα, αφού «απελευθέρωση διά της εργασίας»- υπάρχει και το σύνθημα « FREI DURCH ARBEIT» με το ίδιο μύνημα-, ήταν ο θάνατος διά της εργασίας.
Τα λεγόμενα «καντανιώτικα πιστοποιητικά θυσίας», οι πλάκες, αντίθετα, εκτός από το ότι «γράφτηκαν από το ίδιο χέρι», δεν έχουν κανένα άλλο κοινό σημείο γιατί εκείνες «διηγούνται-περιγράφουν» ένα πραγματικό ιστορικό γεγονός με πλαστό και υποκειμενικό τρόπο, που υπηρετεί την προσπάθεια των δραστών να δικαιολογήσουν και να επωφεληθούν από την ειδεχθή πράξη τους.

Έτσι δεν καταλαβαίνω, με ποιά λογική βάζετε «στην ίδια σειρά», την επιγραφή «ARBEIT MACHT FREI» και τις πλάκες της Καντάνου ή τα τούρκικα τζαμιά ή άλλα απομεινάρια της τούρκικης κατοχής και τα όποια αγάλματα. Τα μηνύματα που εκπέμπει το καθένα είναι εντελώς διάφορετικά και οι λογικές τελείως αντίθετες.

Δε συμφωνώ, πως οι πλάκες των Γερμανών πιστοποιούν τη θυσία της Καντάνου. Είναι «μαύρο σε λευκό» ή το αντίθετο αν θέλετε, η δικαιολογία των έγκλημάτων της Βέαρμαχτ και είναι αφελής όποιος νομίζει, ότι με τα παραπλανητικά «πιστοποιητικά» που άφησαν οι δράστες στην Κάντανο στιγματίζεται η πράξη τους και πως με τη ... βοήθεια τους μπορεί να εξηγηθεί το φαινόμενο του χιτλερισμού.
Στην πραγματικότητα οι πλάκες δικαιώνουν τα εγκλήματα και υπηρετούν τον μύθο πως ο γερμανικός στρατός κατοχής δεν έκανε, παρά το καθήκον του στο πλαίσιο του Δικαίου πολέμου. Ο μύθος αυτός συντηρείται με πολλή φροντίδα ως τις μέρες μας από τον στρατό και την επίσημη Γερμανία.

Δε συμφωνώ επίσης με το φετιχισμό (τη λατρευτική διάθεση), που περιβάλλουν τις πλάκες ορισμένοι (περίοπτες θέσεις, κατάθεση στεφάνων, σημαία κλπ κλπ), όπως δε νομίζω ότι ο καλύτερος τρόπος διδαχής της ιστορίας είναι το στήσιμο ενός αδριάντα (γιατί όχι τότε του Παπαδόπουλου ή του Διαβόλου, αφού θα «αποτελεί έναυσμα συζήτησης κάθε φορά που τον αντικρίζουμε και θα δραττώμεθα της ευκαιρίας να διδάσκουμε τα παιδιά και τους αδαείς»;).
Αυτή η λατρευτική διάθεση, μαζί με την ανυπαρξία ενός ελληνικού μνημείου, μάλλον οδηγεί στο συμπέρασμα, ότι υπάρχουν κάποιοι που διαφωνούν με το στήσιμο «αναμνηστικού μνημείου σε τόπους που Έλληνες δώσανε την ζωή τους για την ελευθερία» και δεν συμφωνώ ότι «η απουσία του, δεν πρέπει να μπαίνει σε αντιδιαστολή με τις υπάρχουσες μνημειακές πλάκες του ολοκαυτώματος», όπως τις λέτε, όταν οι ίδιες αποτελούν στοιχεία ναζιστικού μνημείου που ετοίμαζαν οι κατακτητές.
Τι πιστεύετε αγαπητέ μου, ότι μας περίσσευε, όταν αντί για « Ελληνικό-Καντανιώτικο μνημείο», στήναμε, αντ αυτών, το γερμανικό-καντανιώτικο μνημείο που δεν πρόλαβαν να φτιάξουν οι ναζί; Ο πατριωτισμός; Η γνώση της ιστορίας; Ο σεβασμός στους νεκρούς και στους αγώνες του λαού μας;
Τι τέλος πάντων θέλει να δείξει αυτό το γερμανικό μνημείο που κτίσαμε; Ποιό είναι το μύνημά του; Ότι μας κάψανε;
Αρκούσε ένα ερείπιο από τα πολλά καμμένα τα σπίτια της Καντάνου. Αυτό θα ήταν η αυθεντική και αδιάψευτη απόδειξη της θυσίας και πραγματικό μνημείο του ολοκαυτώματος...
Και τέλος, γιατί θα πρέπει ένα ναζιστικό μνημείο να «κοσμεί» την κεντρική πλατεία της Καντάνου, όταν κι εσείς παραδέχεστε τον κίνδυνο να παρεξηγηθούν οι επιγραφές και αναγνωρίζετε την ανάγκη να «εξηγείται το νόημα των γραφομένων στις πλάκες». Γίνεται αυτή «η επεξήγηση» μέσα από το μνημείο;
Μια ματιά στο Ιντερνετ ή σε ταξιδιωτικούς οδηγούς είναι αρκετή να σας πείσει ότι αυτή η παρεξήγηση συμβαίνει.
Δυστυχώς είναι περίεργος ο τρόπος που αντιλαμβάνονται ορισμένοι τα ιστορικά μυνήματα της Μάχης της Κρήτης.
Στην Κάντανο, λες και ντρεπόμαστε για την ηρωική αντίσταση του σελινιώτικου λαού κατά μήκος της διαδρομής προς την Παλιόχωρα και ιδιαίτερα στα Φλώρια και το Φαράγγι, και σα να νοιώθουμε υπερήφανοι που σκότωσαν τους ανθρώπους μας, έκαψαν τις περιουσίες και τα σπίτια, βεβήλωσαν τις εκκλησίες και τις εικόνες μας... ξεχάσαμε τη μοναδική Μάχη της Καντάνου και περιοριστήκαμε στο μνημόσυνο αντί για την εθνική γιορτή. Τι φαταλισμός! Σφάξε με αγά, να αγιάσω...
Στη λογική διαφόρων σκοπιμοτήτων υποβαθμίσαμε το κορυφαίο ιστορικό γεγονός της Μάχης της Κρήτης, ξεχωριστό των λαικών αγώνων για την ελευθερία, που είναι η Μάχη της Καντάνου και την γιορτάζουμε στην Παλιόχωρα και στον Καμπανό. Ομολογώ πως μου διαφεύγουν οι ιστορικές λεπτομέρειες που τους χαρακτηρίζουν σαν «τόπους που Έλληνες δώσανε την ζωή τους για την ελευθερία» στην συγκεκριμένη χρονική στιγμή. Μήπως κάνουμε, λάθος; Εκτός κι αν δεν υπάρχουν άλλες ευκαιρίες για κοινούς εορτασμούς, στεφάνους, δεκάρικους και συναγελασμούς.

Αγαπητέ φίλε.
Δεν αρνούμαι σε κανέναν το δικαίωμα να αντιλαμβάνεται και να αξιολογεί τα πράγματα, όπως θέλει. Ακόμη και να κάνει τα ναζιστικά δικαιολογητικά σημαία και καπέλο του «μέχρι αυτή η γη να σταματήσει να γυρίζει γύρω από τον άξονά της». Προσπάθεια μου, που θα συνεχιστεί στο πλαίσιο του δυνατού, είναι να προβληματίσω και απ΄ ότι φαίνεται, δεν τα κατάφερα τούτη τη φορά.
Ο με τόση έμφαση και με απόλυτο τρόπο ισχυρισμός σας: «Ναι αυτές οι πλάκες αποδίδουν την πραγματική ιστορία», βιάζει και διαστρεβλώνει φανερά και προκλητικά την αλήθεια και την ιστορία.
Όχι αγαπητέ μου! Οι πρόγονοί μου, οι συγχωριανοί μου, παπάδες, γέροι, γυναίκες, παιδιά του χωριού μου δεν ήταν θηρία και δεν δολοφόνησαν πισόπλατα κανέναν, όπως τους συκοφαντούν αυτές οι χιτλερικές σκατόπλακες.
Αυτή είναι η αλήθεια, χωρίς μεν ή αλλά ή τεθλασμένες. Καιρός να το αντιληφθούν και οι πλέον «αδαείς»…
Οι Σελινιώτες αμύνθηκαν και πολέμησαν παληκαρίσια για την ελευθερία και γιαυτό «κατεστράφει η Κάντανος». Δεν κατεστράφει « προς εξιλασμόν...».
Εκείνος που θέλει να διαιωνίσει ότι κάποιοι Έλληνες αποθηριώθηκαν και δολοφόνησαν πισόπλατα μερικούς Γερμανούς αλεξιπτωτιστές και οι συνάδελφοί τους «εν βρασμώ ψυχής» κατέστρεψαν την Κάντανο, διαπράττει απάτη.
Οι πλάκες είναι αυθεντικά ντοκουμέντα μιας παραχάραξης της ιστορίας και σαν τέτοια πρέπει να αξιολογούνται και να αντιμετωπίζονται. Η ιστορία βασίζεται σε γραφτές πηγές κι όχι σε υποθέσεις, δοξασίες, ερμηνείες ή επιθυμίες...
Είπαμε όμως πολλά. Αν και δεν μπορώ να φανταστώ, πως είναι δυνατό να αισθανθεί κανείς υπερήφανος όταν υβρίζεται, δε νομίζω κι εγώ, πως οι Καντανιώτες πρέπει να ντρέπονται γιατί τους βρίζουν οι ναζί.
Οι Καντανιώτες πρέπει να ντρέπονται που, αντ αυτών, έφτιαξαν ένα ναζιστικό μνημείο στην πλατεία τους. Και τέτοιοι που ντρέπονται υπάρχουν, ευτυχώς...

Μια τελευταία κουβέντα για ... τους φόβους μου για πιθανή βεντέττα στην ιστοσελίδα. Βασίζονται στη λυπηρή διαπίστωση, ότι πολλές φορές ορισμένοι, οχυρωμένοι στην ανωνυμία, ξεπέρασαν τα «εσκαμένα», απευθυνόμενοι ( όχι κόσμια) σε άλλους που υπογράφουν με το όνομά τους, πράγμα που θεωρώ «εν ου παικτοίς», αγαπητέ μου Καντανιώτη 1.

Γ.Ι.Ξενάκης