Σιωπή - άχνα και μιλιά

Γράφει η ΜΑΡΙΑ ΝΙΚ. ΓΡΥΦΑΚΗ*

Πολύ δύσκολες μέρες περνούν οι πολιτικοί μας. Δεν χάρηκαν το καλοκαιράκι τους, μα χάσανε και τα μπάνια τους. Κουράζονται πέρα δώθε σωματικά και ψυχικά. Ο λαός με τα προβλήματά του, τους χαρίζει φτερά στα πόδια. Πρέπει να λύσουν επιτέλους, του δύσμοιρου πολίτη τα χρόνια προβλήματά του, δεν πάει άλλο...
Οι εκλογές οι βουλευτικές και οι δημοτικές πλησιάζουν, τρέχοντας. Γι' αυτό και αυτοί όλοι τους, πάνε κοντά στον λαό, για να ακούσουν τα προβλήματά του μέχρι τσι εκλογές!
Συσκέπτονται, κάνουν παραχωρήσεις με το αζημίωτο και αυτοκαλύπτονται. Υπόσχονται, τρέχουν και δεν φτάνουν...
Είναι όλοι τους σφιχταγκαλιασμένοι και αδελφωμένοι για τα καλό μας και για το καλό του τόπου μας...
Γίνονται καταχωρήσεις στα πρακτικά, συναποφασίζουν για καινούργια έργα, ρίχνουν νοηματικά χαμόγελα, αυτοχειροκροτούνται και αυτοβραβεύονται, αυτοεπαινούνται και όλοι τους είναι ευχαριστημένοι και τρισευτυχισμένοι μα και μοιράζονται δίκαια την πίτα...
Και ύστερα - ύστερα τυπικά και νόμιμα ανανεώνουν το ραντεβού τους για τις άλλες εκλογές. Ενα παραδοσιακό ραντεβού που δεν ξεχνούν ποτέ χρόνια και χρόνια τώρα. Πρόθυμα εκδίδουν... χαρτιά με αποφάσεις που λένε και ξελένε διπλωματικά. Ολα τα προβλήματα που καίνε τα αποφεύγουν όσο μπορούν διακριτικά με ελαφρά... Η καταστροφή στο ιστορικό καταπράσινο φαράγγι συνεχίζεται ανελέητα. Φήμες και παραμύθια συνέχεια βγάνουνε και τον κόσμο μεθοδικά αποπλανούνε... Ενώ καινούργια σχέδια όλο μεθοδεύουνε και για την τσέπη ντωνε και μόνο ενδιαφέρονται...
Ο λιθόκτιστος χειροποίητος δρόμος που το διασχίζει είναι στα μάτια των κυκλώνων, συχνά πυκνά. Σιωπή! Αχνα! και μιλιά! για τις γύρω βουνοκορφές, τα λουκέτα της ντροπής και τα άλλα προβλήματα.
Υπομονή, θα πάρουν σειρά. Ενα - ένα όταν θα προκύπτει το πρόβλημα. Οσο για την Σπίνα και το Αποπηγάδι θα βρεθεί τρόπος να φύγουν ή να συμφιλιωθούν... και να συμβιώσουν οι αετοί με τσοι σβούρους και τσι πολυεθνικές. Γιατί όλοι αυτοί που ρίχνουν τα δολώματα είναι κατεχάρηδες και δεν συγκινούνται από την φύση και τις ομορφιές της, μα ούτε και από ιστορίες και "πράσινα άλογα"...
Μόνον ξέρουνε, να κάνουνε ψυχρούς μαθηματικούς λογαριασμούς...
Σκέφτομαι πως τελικά παρ' όλο το παγκόσμια ξακουστό πανηγύρι που εκάμανε οι Καντανιώτες στους Γερμανούς, στσι κούρμπες του αμαξωτού δρόμου του φαραγγιού, αποδείχτηκαν μεθοδικοί και πανέξυπνοι στα δανεικά...
Αυτοί βρήκαν τρόπο με τα πολεμικά να μας εκδικηθούνε και να μας αποδυναμώσουν, για τα όσα και τόσα που τους κάναμε, αφού βέβαια ήλθαν σαν κατακτητές στον τόπο μας.
Μαζί με την "συγγνώμη τους" αργά και σταθερά μας στέλνουν εν τόπω χλοερώ...
Και στην αιώνιο ανάπαυση... αποδεδειγμένα, αθόρυβα και στα μαλακά...

* τέως αντιπρόεδρος Κοινότητας Καντάνου, μέλος Παγκρητίου
Ενώσεως Λογοτεχνών

11/09/2009