Για την Πλατεία , το Μουσείο, το Μνημείο στην Κάντανο

Γράφει Ο Ευτύχης Κορκίδης

Κύριε διευθυντά,
Σε απάντηση των επιστολών στην έγκρ. Εφηµερίδα σας του ∆ηµάρχου Καντάνου (17.11.09), του κ. Γρηγοροµιχελάκη (01.12.2009) και της κ. Αλφιέρη(17.11.2009), έχω να παρατηρήσω τα παρακάτω:
ΜΟΥΣΕΙΟ: Την ιδέα του Μουσείου στην Κάντανο υπηρετώ ακατάπαυστα 30 χρόνια και έχω συλλέξει τον µεγαλύτερο αριθµό κειµηλίων. ΄Εχω λοιπόν κάθε λόγο να µιλώ, για µια αξιοπρεπή και µόνιµη ανάδειξη των εκθεµάτων. Καλώς ο ∆ήµαρχος, προσπαθεί να στεγάσει την συλλογή αυτή σε ανεξάρτητο κτίριο, ξεκινώντας από την αγορά του ερειπωµένου κτιρίου Φούµη στον Κουφαλωτό. Το κτίσµα πληρούσε µερικές από τις προϋποθέσεις, ξαφνικά όµως και συζητουµένης της αγοράς, αγοράστηκε από τον πρώτο εξάδελφο του ∆ηµάρχου.

Το κτίριο Νταµηλάκη, µέσα στην Κάντανο, που ακολούθησε, είπανε ότι αγοράστηκε στη συνέχεια. Απορρίφθηκε και αυτό και στην θέση του αγοράστηκε το κτίριο της αποθήκης λιπασµάτων του Αγρ. Συν/σµού. Το κτίριο αυτό ήταν υποθηκευµένο από Σελινιώτη επιχειρηµατία, το λάδι του οποίου «έκαµε φτερά» από τις ελαιοδεξαµενές του Σν/σµού. Η αγορά του ακινήτου αυτού, από τον ∆ήµο, ήταν σανίδα σωτηρίας, για τον καταχρεωµένο Συν/σµό. Αυτός ήταν και ο πρωτεύων σκοπός της αγοράς, χωρίς να εξετασθεί η καταλληλότητα ή µη, του κτιρίου για µουσείο. Τα 240 µ2 σε κάθε όροφο, σε ένα δις γωνιαίο κτίριο, δεν καλύπτουν τις πολλαπλές λειτουργικές ανάγκες ενός σύγχρονου µουσείου, όπως ασφάλεια, (επαρκή αρχιτεκτονική όψη, προθάλαµο επισκεπτών, χώρους περιστασιακών και µόνιµων εκθέσεων, χώρο προβολής και µελέτης, αποθήκευσης, αποµονωµένος χώρος συντήρηση, λόγω χηµικών, χώρος καταγραφής και αξιολόγησης κειµηλίων, ευρύχωροι διάδροµοι και κλιµακοστάσια, για οµαδική διέλευση επισκεπτών, χώρος για ηλεκτροµηχανολογικές εγκαταστάσεις κ.α. για να αναφέρω µόνο µερικά από τα απαραίτητα. Που θα χωρέσουν όλα αυτά σε 250 µ2. ανά όροφο. Τις παραπάνω προϋποθέσεις τις καλύπτει το υπόλοιπο κτίριο του Κ.Υγείας, που έχει προτείνει η Αντιπολίτευση. Αλλά υπάρχει ακόµη µια τολµηρή λύση, η µετεγκατάσταση του Συν. Ελ/ργείου σε διπλανό οικόπεδο του Συν/σµού και εγκατάσταση του µουσείου στους χώρους του σηµερινού ευρύχωρου, καλαίσθητου και περίτεχνου ελαιουργείου. Έτσι κι’ αλλιώς οι περισσότεροι χώροι µένουν ανεκµετάλλευτοι. ΠΛΑΤΕΙΑ : Η πλατεία της Καντάνου - αυτό που βλέπει σήµερα ο επισκέπτης, και που αναφέρεται και ο ∆ήµαρχος - περιλαµβάνει στρέµµατα, από τα 17, που δεν φαίνονται και αναφέρεται η αντιπολίτευση, για την συνολική µελέτη υποδοµών
(ύδρευσης, αποχέτευσης, φωτισµού, κυκλοφορίας πεζών και οχηµάτων και µε µνηµειακές παρουσιάσεις, καλωπισµού κ.α. Η έκταση αυτή περιλαµβάνει την Αστυνοµία, το Ειρηνοδικείο, το ∆ηµ. Σχολείο, τα δωµάτια της ΕΤΑΚ, δύο Εκκλησίες το Ενοριακό κέντρο και το ∆ηµαρχείο.
Να σηµειωθεί ότι τα κτίρια αυτά είναι πολυσύχναστα και στερούνται βασικών υποδοµών στον εξωτερικό τους χώρο. Για παράδειγµα να αναφέρω ότι σε απόσταση όχι µεγαλύτερη των 50µ από τον Ι.Ν. Αναλήψεως υπάρχουν ΤΕΣΣΕΡΙΣ αίθουσες χωρητικότητας άνω των 500 ατόµων,
µε προβληµατική πρόσβαση και αποχώρηση απ’ αυτές. Ο λόγος λοιπόν για την συνολική µελέτη των χώρων αυτών και δεδοµένης της µελέτης, να γίνεται η τµηµατική εφαρµογή της.
ΤΟ ΜΝΗΜΕΙΟ: Ένα µεγαλοπρεπές µνηµείο στην κεντρική πλατεία 3ης Ιουνίου, είναι το ζητούµενο
µετά την κατοχή. Το σηµερινό µνηµείο της πλατείας είναι µελετηµένο από τον γράφοντα και µάλιστα κατασκευάστηκε µε οµόφωνη απόφαση της τότε Αρχής. Παριστάνει την «Αναδυόµενη» Ιστορία της Καντάνου σε βάθος χρόνου, που συµβολικά είναι το κόκκινο (φωτιά) βιβλίο.
Ο ∆ήµαρχος ασφαλώς σκέπτεται να ανεγείρει ένα µεγαλοπρεπές µνηµείο µετά από Πανελλήνιο διαγωνισµό. Την ιδέα αυτή την ψήφισε και η αντιπολίτευση. Τι άλλαξε ξαφνικά και ο ∆ήµαρχος παραβλέποντας την απόφαση αυτή, παρουσίασε τον κ. Μαρκαντωνάκη, µε ένα µνηµειακό
θέµα στο ∆ηµ. Συµβούλιο - σε σκίτσο - και µάλιστα µε την διαδικασία του κατεπείγοντος. Ο κ. Μαρκ. όταν κατάλαβε τα προηγηθέντα, δεν έκρυψε την απορία του και έτσι ο ∆ήµαρχος απέσυρε την πρόταση του. Το σκίτσο θέµα του κ. Μαρκ. όπως το ερµήνευσε ο ίδιος το ονόµασε Ολοφυρόµενη. Εµείς δεν έχουµε κανένα λόγο, να το απορρίψουµε. ∆εν θα το δεχτούµε όµως σαν το 3ο θέµα συζήτησης του ∆. Συµβουλίου, αλλά θα το δεχτούµε, σαν την 3η πρόταση από τις πολλές ενός Πανελλήνιου διαγωνισµού, που θα αντικαταστήσει τα υπάρχοντα µνηµεία. Με
το να φύγουµε από την αναδυόµενη και να καταλήξουµε στην Ολοφυρόµενη, δεν εξυπηρετεί τον επιθυµητό σκοπό. Τελειώνοντας, για την ιστορία και µόνο γι’ αυτήν, θα αναφέρω
ότι η πλατεία έχει ονοµαστεί από το Γ. Πυροβολάκη «Πλατεία 3ης Ιουνίου» και εκτός από την θλιβερή ηµέρα του 1941 για τον τόπο, την ίδια µέρα και την ίδια ηµεροµηνία το
1823 µετά από 177 χρόνια ο Μανώλης Τοµπάζης ελευθέρωσε, για πρώτη φορά την Κάντανο από τους Τούρκους. Αλλά και οι νεκροί και οι ήρωες από την Τουρκοκρατία από τους Ηπειρωτικούς και τους Μακεδονικούς αγώνες αλλά και των υπολοίπων ιστορικών περιόδων, που θα
δοξαστούν..! Υπάρχει χώρος µέσα στην υπόλοιπη έκταση, αρκεί να υπάρχει η βούληση. Προς τι λοιπόν η βιασύνη του ∆ηµάρχου 10 µήνες πριν από τις ∆ηµ. εκλογές. Γιατί επιµένει µόνο στα δύο στρέµµατα, η µήπως σε γειτονικό χώρο απ’ τα 2στ. αυτά προσπαθεί να αποκρύψει την
περιτοίχιση µε την άδειά του, έκτασης από ιδιώτη, τµήµα της οποίας έχει απαλλοτροιωθεί; Γιατί δεν σχηµατίζει επιτροπή ή επιτροπές αν θέλει µια αξιοπρεπή παρουσίαση, για
µνηµείο, πλατεία, µουσείο; Όπως έπραξε στα Πλεµενιανά µε τον ανδριάντα Αρχοντάκη; Ή µήπως θέλει τον κατακερµατισµό του κονδυλίου να κάνει αναθέσεις κατά βούληση και όλα αυτά µε την πρόφαση του κατεπείγοντος; Ο Μελετητής του τµήµατος της πλατείας γιατί δεν µας
έδωσε έγκαιρα τα σχέδια διαµόρφωσης µέρους της πλατείας; Ήταν «∆ασκαλεµένος» ή όχι; Και µε το Μουσείο τι µας επιφυλάσσει; ∆εν τον εµπιστευόµαστε... ! Ίδωµεν.

"Χ.Ν." 15/12/2009